พระไตรปิฎก

เล่นเป็นหมู่ ๆ ของนางนาคกัญญา ตลอดวันและคืน เป็นนิตย์ มีดอกไม้ดารดาษอยู่มากมายหลายชนิดสว่าง ไสวดังสายฟ้าในอากาศ บริบูรณ์ด้วยข้าวและน้ำเพียบ พร้อมด้วยการฟ้อนรำขับร้องและการประโคม พร้อม มูลไปด้วยนางนาคกัญญาที่ประดับประดาสวยงาม งาม สง่าไปด้วยผ้านุ่งผ้าห่มและเครื่องประดับ. [๑๐๐๒] ปุณณกยักษีนั้น เชิญให้วิธุรบัณฑิตผู้ ประเสริฐสุดของชาวกุรุรัฐ นั่งเหนืออาสนะข้างหลัง ได้พาวิธุรบัณฑิตผู้มีปัญญาไม่ทรามเข้าไปสู่ภพของ พระยานาคราช วิธุรบัณฑิตได้สถิตอยู่ข้างหลังแห่ง ปุณณกยักษ์ จนถึงพิภพของพระยานาคซึ่งมีอานุภาพที่ เปรียบมิได้ ก็พระยานาคทอดพระเนตรเห็นลูกเขยผู้มี ความจงรักภักดี ได้ตรัสทักทายปราศรัยก่อนทีเดียว. ท้าววรุณตรัสว่า [๑๐๐๓] ท่านได้ไปยังมนุษยโลก เที่ยวแสวงหา ดวงหทัยของบัณฑิตกลับมาถึงในนาคพิภพนี้ด้วยความ สำเร็จหรือ หรือว่าท่านได้พาเอาบัณฑิตผู้มีปัญญาไม่ ต่ำทรามมาด้วย. ปุณณกยักษ์ทูลว่า [๑๐๐๔] ท่านผู้นี้แหละ คือวิธุรบัณฑิต ที่พระ- องค์ทรงปรารถนานั้นมาแล้วโดยธรรม เชิญใต้ฝ่าละออง ธุลีพระบาททอดพระเนตรวิธุรบัณฑิต ผู้จะแสดงธรรม ถวายด้วยเสียงอันไพเราะ เฉพาะพระพักตร์ ณ บัดนี้