Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 64 หน้าที่ 485

เล่ม มมร. 64 หน้า 485 ข้อ 1049
ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ขอให้ข้าพระบาทพึงเกิดใน พระราชนิเวศน์ของพระเจ้าสีวิราช ข้าแต่ท้าวปุรินททะ ขอให้ข้าพระบาท (๑) พึงเป็นผู้มีจักษุดำเหมือนตา ลูกมฤคี (มีอายุ ๑ ขวบปี) ซึ่งมีดวงตาดำ (๒) พึงมี ขนคิ้วดำ (๓) พึงเกิดในราชนิเวศน์นั้นมีนามว่า ผุสดี (๔) พึงได้พระราชโอรสผู้ให้สิ่งอันประเสริฐ ผู้ ประกอบเกื้อกูลในยาจก มิได้ตระหนี่ ผู้อันพระราชา ทุกประเทศบูชามีเกียรติยศ (๕) เมื่อข้าพระบาททรง ครรภ์ขออย่าให้อุทรนูนขึ้น พึงมีอุทรไม่นูน เสมอดัง คันศรที่นายช่างเหลาเกลี้ยงเกลา (๖) ถันทั้งคู่ของข้า พระบาทอย่าย้อยยาน ข้าแต่ท้าววาสวะ (๓) ผม หงอกก็อย่าได้มี (๘) ธุลีก็อย่าได้ติดในกาย (๙) ข้า พระบาทพึงปล่อยนักโทษที่ถึงประหารได้ (๑๐) ข้าแต่ พระองค์ผู้เจริญ ขอข้าพระบาทพึงได้เป็นอัครมเหสีที่ โปรดปรานของพระราชาในแว่นแคว้นสีพี ในพระ- ราชนิเวศน์อันกึกก้องด้วยเสียงร้องของนกยูงและนก กระเรียน พรั่งพร้อมด้วยหมู่วรนารี เกลื่อนกล่นไป ด้วยคนเตี้ยและคนค่อม อันพ่อครัวชาวมคธเลี้ยงดู กึก ก้องไปด้วยเสียงกลอน และเสียงบานประตูอันวิจิตร มีคนเชิญให้ดื่มสุราและกินกับแกล้ม. ท้าวสักกเทวราช ตรัสว่า [๑๐๔๙] ดูก่อนนางผู้งามทั่วสรรพางค์กาย พร ๑๐ ประการเหล่าใด ที่เราให้แต่เธอ เธอจักได้พร ๑๐ ประการเหล่านั้น ในแว่นแคว้นของพระเจ้าสีวิราช.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka