พระไตรปิฎก

บทว่า วิสโม ความว่า ไม่เสมอเพราะหนาม. บทว่า กุฏิโล ความว่า เช่นกับโค้ง. บทว่า ปงฺโก ความว่า เช่นกับสระน้อย. บทว่า ปลิโป ความว่า เช่นกับเปือกตม. บทว่า ปลิโพโธ ความว่า เข้าถึงได้ยากมาก. บทว่า มหาพนฺธนํ ความว่า เครื่องผูกรัดใหญ่เปลื้องได้ยาก. บทว่า ยทิทํ สมฺปชานมุสาวาโท ความว่า การกล่าวเท็จทั้งรู้ อยู่นี้ใด. บทว่า สภคฺคโต วา ความว่า อยู่ในสภาก็ดี. บทว่า ปริสคฺคโต วา ความว่า อยู่ในที่ประชุมชาวบ้านก็ดี. บทว่า าติมชฺฌคโต วา ความว่า อยู่ท่ามกลางทายาททั้งหลาย ก็ดี. บทว่า ปูคมชฺฌคโต วา ความว่า อยู่ท่ามกลางกองทหารก็ดี. บทว่า ราชกุลมชฺฌคโต วา ความว่า อยู่ในที่วินิจฉัยใหญ่ท่าม กลางราชสกุลก็ดี. บทว่า อภินีโต ความว่า ถูกนำไปเพื่อต้องการถาม. บทว่า สกฺขิปุฏฺโ ความว่า ถูกถามเป็นพยาน. บทว่า เอหิ โภ ปุริส นี้เป็นคำร้องเรียก. บทว่า อตฺตเหตุ วา ปรเหตุ วา ความว่า เพราะเหตุแห่ง อวัยวะมีมือและเท้าเป็นต้นบ้าง เพราะเหตุแห่งทรัพย์บ้าง ของตนบ้างของ ผู้อื่นบ้าง.