พระไตรปิฎก

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค เล่มที่ ๗ ภาคที่ ๑ ขอนอบน้อมแด่ พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า พระองค์นั้น มาติกา [๐] ว่าด้วย ปัญญาญาณ ๗๓ ๑. ปัญญาในการทรงจำธรรมที่ได้ฟังมาแล้ว เป็นสุตมย- ญาณ, ๒. ปัญญาในการฟังธรรมแล้วสังวรไว้ เป็นสีลมยญาณ, ๓. ปัญญาในการสำรวมแล้วตั้งไว้ดี เป็นภาวนามยญาณ, ๔. ปัญญาในการกำหนดปัจจัย เป็นธรรมฐิติญาณ, ๕. ปัญญาในการย่อธรรมทั้งหลาย ทั้งอดีต, อนาคต และปัจจุบันแล้วกำหนดไว้ เป็นสัมมสนญาณ,