พระไตรปิฎก

ในกัปที่แสนแต่กัปนี้ พระศาสดามีพระ- นามชื่อว่า โคดม ทรงสมภพในวงศ์พระเจ้า โอกกากราช จักเสด็จอุบัติขึ้นในโลก มาณพผู้นี้จักเป็นธรรมทายาทของพระ- ศาสดาพระองค์นั้น จักเป็นโอรสอันธรรมเนรมิต จักเป็นสาวกของพระศาสดา มีนามชื่อว่าวักกลิ เพราะผลกรรมที่เหลือนั้น และเพราะ ตั้งเจตน์จำนงไว้ เราละร่างมนุษย์แล้ว ได้ไป สวรรค์ชั้นดาวดึงส์ เรามีความสุขในที่ทุกสถาน ท่องเที่ยวไป ในภพน้อยภพใหญ่ ได้เกิดในสกุลหนึ่งในพระ- นครสาวัตถี มารดาของเราถูกภัยแต่ปีศาจคุกคาม มี ใจหวาดกลัวจึงให้เราผู้ละเอียดอ่อนเหมือนเนยข้น นุ่นนิ่มเหมือนใบไม้อ่อน ๆ ซึ่งยังนอนหงาย ให้ นอนลงแทบบาทมูลของพระผู้แสวงหาคุณอัน ยิ่งใหญ่ กราบทูลว่าข้าแต่พระโลกนาถ หม่อม ฉันขอถวายทารกนี้แด่พระองค์ ข้าแต่พระโลก นายก ขอพระองค์จงทรงเป็นที่พึ่งของเราด้วยเถิด ครั้งนั้น สมเด็จพระมุนีผู้เป็นที่พึ่งของ หมู่สัตว์ผู้หวาดกลัว พระองค์ได้ทรงรับเราด้วย ฝ่าพระหัตถ์อันอ่อนนุ่มมีตาข่ายอันท่านกำหนด ด้วยจักร