พระไตรปิฎก

จำเดิมแต่นั้นมา เราก็เป็นผู้ถูกรักษาโดย พระพุทธเจ้า จึงเป็นผู้พ้นจาความป่วยไข้ทุก อย่าง อยู่โดยสุขสำราญ เราเว้นจากพระสุคตเสียเพียงครู่เดียวก็ กระสัน พออายุได้ ๗ ขวบ เราก็ออกบวชเป็น บรรพชิต เราเป็นผู้ไม่อิ่มด้วยการดูพระรูปอันประ- เสริฐเกิดเพราะบารมีทุกอย่าง มีดวงตาสีเขียว ล้วน เกลื่อนกล่นไปด้วยวรรณสัณฐานอันงดงาม ครั้งนั้น พระพิชิตมารทรงทราบว่า เรา ยินดีในพระรูป จงได้ตรัสสอนเราว่า อย่าเลย วักกลิ ประโยชน์อะไรในรูปที่น่าเกลียด ซึ่งชน พาลชอบเล่า ก็บัณฑิตใดเห็นสัทธรรม บัณฑิตนั้นชื่อ ว่าเห็นเรา ผู้ไม่เห็นสัทธรรม ถึงจะเห็นเราก็ชื่อ ว่าไม่เห็น กายมีโทษไม่สิ้นสุดเปรียบเสมอด้วยต้นไม้ มีพิษ เป็นที่อยู่ของโรคทุกอย่าง ล้วนเป็นที่ประชุม ของทุกข์ เพราะฉะนั้น ท่านจงเบื่อหน่ายในรูป พิจารณาเห็นความเกิดขึ้นและความเสื่อมไปแห่ง ขันธ์ทั้งหลาย จักถึงที่สุดแห่งสรรพกิเลสได้โดย ง่าย