พระไตรปิฎก

ในกัปที่แสนแต่กัปนี้ พระศาสดามี พระนามชื่อว่าโคดม ซึ่งสมภพในวงศ์พระเจ้า โอกกากราช จักเสด็จอุบัติขึ้นในโลก ท่านจัก ได้เป็นธรรมทายาทของพระศาสดาพระองค์นั้น เป็นโอรสอันธรรมเนรมิต เป็นสาวกของพระ- ศาสดา มีนามชื่อว่าเรวตะ เพราะกรรมที่ทำไว้ดี และเพราะการตั้ง เจตน์จำนงไว้ เราละร่างมนุษย์แล้วได้ไปยังสวรรค์ ชั้นดาวดึงส์ ในภพสุดท้ายในบัดนี้ เราเกิดในสกุล กษัตริย์อันมั่งคั่งสมบูรณ์ มีทรัพย์มากมาย ใน โลกิยนคร ในคราวที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงพระธรรม เทศนาในพระนครกบิลพัสดุ์ เราเลื่อมใสในพระ- สุคตเจ้า จึงออกบวชเป็นบรรพชิต ความสงสัยของเราในสิ่งที่เป็นกัปปิยะ และอกัปปิยะนั้น ๆ มีมากมายพระพุทธเจ้าได้ทรง แสดงธรรมอันอุดม แนะนำข้อสงสัยทั้งปวงนั้น แต่ต่อนั้น เราก็ข้ามพ้นสงสารได้ เป็น ผู้ยินดีด้วยความสุขในฌานอยู่ ในครั้งนั้น พระพุทธเจ้าทอดพระเนตรเห็นเรา จึงได้ตรัส พระพุทธภาษิตว่า