พระไตรปิฎก

พระมหาปชาบดีเถรีเจ้า ลูบศีรษะของ อุบาสิกาผู้มีศรัทธา มีปัญญาซึ่งเป็นหัวหน้าของ อุบาสิกาเหล่านั้นอยู่ ได้กล่าวว่า ลูกทั้งหลายเอ๋ย การพร่ำเพ้อซึ่งเป็นไป ในบ่วงแห่งมารไม่ควรเลย สังเขตธรรมทั้งปวง ล้วนไม่เที่ยง มีแต่จะพลัดพรากจากกัน หวั่นไหว ต่อแต่นั้นพระนางก็สละอุบาสิกาเหล่า นั้นเสีย เข้าปฐมฌาน ทุติยฌาน ตติยฌาน และจตุตถฌาน แล้วเข้าอากาสานัญจายตนฌาน วิญญาณัญจายตนฌาน อากิญจัญายตนฌาน และเนวสัญญานาสัญญายตนฌาน ตามลำดับ แล้วพระโคดมเถรีเจ้าก็เข้าฌานทั้งหลายโดยปฏิ- โลม แล้วก็เข้าปฐมฌานไปตราบเท่าถึงจตุตถฌาน ครั้นออกจากจตุตถฌานนั้นแล้วก็ดับไป เหมือน เปลวประทีปที่หมดเชื้อดับไป ฉะนั้น. ได้เกิดแผ่นดินไหวใหญ่ สายฟ้าก็ตกลง จากนภากาศ กลองทิพยก็บันลือลั่นขึ้นเอง ทวย- เทพพากันคร่ำครวญ และฝนดอกไม้ก็ตกจาก อากาศลงยังพื้นแผ่นดิน แม้ขุนเขาสุเมรุราชก็กัมปนาทหวั่นไหว เหมือนคนเต้นรำในท่ามกลางที่เต้นรำ ฉะนั้น สาครก็ปั่นป่วนตีฟองคะนองระลอกฉะฉาน