พระไตรปิฎก

ป. ถูกแล้ว. ส. สุขอันเป็นทิพย์เป็นอื่น บุคคลผู้เสวยสุขอันเป็น ทิพย์ก็เป็นอื่น หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ [๑๔๑] ป. ท่านหยั่งเห็นสุขของมนุษย์ หรือ ? ส. ถูกแล้ว. ป. ท่านหยั่งเห็นบุคคลผู้เสวยสุขของมนุษย์ หรือ ? ส. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ [๑๔๒] ส. เพราะหยั่งเห็นสุขของมนุษย์ ฉะนั้นจึงหยั่งเห็น บุคคลผู้เสวยของมนุษย์ หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. ท่านหยั่งเห็นผู้เสวย บุคคลผู้เสวยสุขของมนุษย์ นั้น หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ ส. ท่านหยั่งเห็นผู้เสวย บุคคลผู้เสวยสุขของมนุษย์ นั้น หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. การทำที่สุดแห่งทุกข์ไม่มี ความขาดแห่งวัฏฏะ ก็ไม่มี ความดับรอบอย่างหาเชื้อมิได้ก็ไม่มี แก่ บุคคลนั้นๆ หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ