พระไตรปิฎก

[๑๔๓] ส. เพราะหยั่งเห็นสุขของมนุษย์ ฉะนั้นจึงหยั่งเห็น เห็นบุคคลผู้เสวยสุขของมนุษย์ หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. เพราะหยั่งเห็นบุคคล ฉะนั้นจึงหยั่งเห็นผู้เสวย บุคคล หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ [๑๔๔] ส. เพราะหยั่งเห็นสุขของมนุษย์ ฉะนั้นจึงหยั่งเห็น บุคคลผู้เสวยสุขของมนุษย์ หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. เพราะหยั่งเห็นนิพพาน ฉะนั้นจึงหยั่งเห็นบุคคล ผู้เสวยนิพพาน หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ [๑๔๕] ส. เพราะหยั่งเห็นสุขของมนุษย์ ฉะนั้นจึงหยั่งเห็น บุคคลผู้เสวยสุขของมนุษย์ หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. เพราะหยั่งเห็นมหาปฐพี ฯ ล ฯ เพราะหยั่งเห็น มหาสมุทร เพราะหยั่งเห็นขุนเขาสิเนรุ เพราะหยั่งเห็นน้ำ เพราะ หยั่งเห็นไฟ เพราะหยั่งเห็นลม ฯ ล ฯ เพราะหยั่งเห็นหญ้า ไม้ และ ต้นไม้เจ้าป่า ฉะนั้นจึงหยั่งเห็นบุคคลผู้เสวยหญ้า ไม้ และต้นไม้เจ้าป่า หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ