Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 83 หน้าที่ 370

เล่ม มมร. 83 หน้า 370 ข้อ 1399
ปฏิฆานุสยมูล ปฏิฆานุสยมูละ มานานุสยมูลี :- [๑๓๙๙] บุคคลไม่ละปฏิฆานุสัย จากที่ใด, ย่อมไม่ละมานา- นุสัย จากที่นั้น ใช่ไหม ? บุคคลไม่ละปฏิฆานุสัย จากที่นั้น คือที่เวทนา ๒ ในกามธาตุ คือที่รูปธาตุ อรูปธาตุ แต่จะไม่ใช่ไม่ละมานานุสัย จากที่นั้น, บุคคล ย่อมไม่ละปฏิฆานุสัย และไม่ละมานานุสัย จากที่นั้น คือที่อปริยา- ปันนธรรม. ก็หรือว่า บุคคลไม่ละมานานุสัย จากที่ใด ย่อมไม่ละปฏิฆานุสัย จากที่นั้น ใช่ไหม ? บุคคลไม่ละมานานุสัย จากที่นั้น คือที่ทุกขเวทนา แต่จะไม่ ใช่ไม่ละปฏิฆานุสัย จากที่นั้น, บุคคลย่อมไม่ละมานานุสัย และไม่ละ ปฎิฆานุสัย จากที่นั้น คือที่อปริยาปันนธรรม. จบ ปฏิฆานุสยมูละ มานานุสยมูลี ปฏิฆานุสยมูละ ทิฏฐานุสยาทิมูลี :- บุคคลไม่ละปฏิฆานุสัย จากที่ใด ย่อมไม่ละทิฏฐานุสัย ฯลฯ วิจิกิจฉานุสัย จากที่นั้น ใช่ไหม ?
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka