Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 83 หน้าที่ 371

เล่ม มมร. 83 หน้า 371 ข้อ 1399
บุคคลย่อมไม่ละปฏิฆานุสัย จากที่นั้น คือที่เวทนา ๒ ใน กามธาตุ ที่รูปธาตุ อรูปธาตุ แต่จะไม่ใช่ไม่ละวิจิกิจฉานุสัย จากที่นั้น, บุคคลย่อมไม่ละปฏิฆานุสัย และไม่ละวิจิกิจฉานุสัย จากที่นั้น คือที่ อปริยาปันนธรรม. ก็หรือว่า บุคคลไม่ละวิจิกิจฉานุสัย จากที่ใด ย่อมไม่ละปฏิฆา- นุสัย จากที่นั้น ใช่ไหม ? ใช่. จบ ปฏิฆานุสยมูละ ทิฏฐานุสยาทิมูลี ปฏิฆานุสยมูละ ภวราคานุสยมูลี :- บุคคลไม่ละปฏิฆานุสัย จากที่ใด, ย่อมไม่ละภวราคานุสัย จาก ที่นั้น ใช่ไหม ? บุคคลไม่ละปฏิฆานุสัย จากที่นั้น คือที่รูปธาตุ อรูปธาตุ แต่จะไม่ใช่ไม่ละภวราคานุสัย จากที่นั้น, บุคคลย่อมไม่ละปฏิฆานุสัย และไม่ละภวราคานุสัย จากที่นั้น คือที่เวทนา ๒ ในกามธาตุ ที่ อปริยาปันนธรรม. ก็หรือว่า บุคคลไม่ละภวราคานุสัย จากที่ใด, ย่อมไม่ละปฏิฆานุสัย จากที่นั้น ใช่ไหม ?
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka