Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 83 หน้าที่ 372

เล่ม มมร. 83 หน้า 372 ข้อ 1399
บุคคลไม่ละภวราคานุสัย จากที่นั้น คือในทุกขเวทนา แต่ จะไม่ใช่ไม่ละปฏิฆานุสัย จากที่นั้น บุคคลไม่ละภวราคานุสัย และไม่ ละปฏิฆานุสัย จากที่นั้น คือที่เวทนา ๒ ในกามธาตุ ที่อปริยาปันน- ธรรม. จบ ปฏิฆานุสยมูละ ภวราคานุสยมูลี ปฏิฆานุสยมูละ อวิชชานุสยมูลี :- บุคคลไม่ละปฏิฆานุสัย จากที่ใด, ย่อมไม่ละอวิชชานุสัย จาก ที่นั้น ใช่ไหม ? บุคคลไม่ละปฏิฆานุสัย จากที่นั้น คือที่เวทนา ๒ ในกามธาตุ ที่รูปธาตุ อรูปธาตุ แต่จะไม่ใช่ไม่ละอวิชชานุสัย จากที่นั้น, บุคคล ย่อมไม่ละปฏิฆานุสัย และไม่ละอวิชชานุสัย จากที่นั้น คือที่อปริยา- ปันนธรรม. ก็หรือว่า บุคคลไม่ละอวิชชานุสัย จากที่ใด, ย่อมไม่ละปฏิฆานุสัย จากที่นั้น ใช่ไหม ? ใช่. จบ ปฏิฆานุสยมูละ อวิชชานุสยมูลี ปฏิฆานุสยมูล จบ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka