Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 90 หน้าที่ 827

เล่ม มมร. 90 หน้า 827 ข้อ 314 315
เหตุบทปัญหาวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๓๑๔] ๑. เหตุธรรมที่เป็นหีนธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรม ที่เป็นหีนธรรม ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย ๒. เหตุธรรมที่เป็นมัชฌิมธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุ- ธรรมที่เป็นมัชฌิมธรรม ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย ๓. เหตุธรรมที่เป็นปณีตธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรม ที่เป็นปณีตธรรม ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย ๒. อารัมมณปัจจัย [๓๑๕] ๑. เหตุธรรมที่เป็นหีนธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรม ที่เป็นหีนธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย ๒. เหตุธรรมที่เป็นหีนธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรม ที่เป็นมัชฌิมธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย ๓. เหตุธรรมที่เป็นมัชฌิมธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุ- ธรรมที่เป็นมัชฌิมธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย ๔. เหตุธรรมที่เป็นมัชฌิมธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุ- ธรรมที่เป็นหีนธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka