Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 90 หน้าที่ 828

เล่ม มมร. 90 หน้า 828 ข้อ 316 317
๕. เหตุธรรมที่เป็นปณีตธรรมเป็นปัจจัยแก่เหตุธรรม ที่เป็นมัชฌิมธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย ๓. อธิปติปัจจัย [๓๑๖] ๑. เหตุธรรมที่เป็นหีนธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรม ที่เป็นหีนธรรม ด้วยอำนาจของอธิปติปัจจัย ๒. เหตุธรรมที่เป็นมัชฌิมธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุ- ธรรมที่เป็นมัชฌิมธรรม ด้วยอำนาจของอธิปติปัจจัย ๓. เหตุธรรมที่เป็นมัชฌิมธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุ- ธรรมที่เป็นหีนธรรม ด้วยอำนาจของอธิปติปัจจัย ๔. เหตุธรรมที่เป็นปณีตธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรม ที่เป็นปณีตธรรม ด้วยอำนาจของอธิปติปัจจัย ๕. เหตุธรรมที่เป็นปณีตธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรม ที่เป็นมัชฌิมธรรม ด้วยอำนาจของอธิปติปัจจัย ๔. อนันตรปัจจัย [๓๑๗] ๑. เหตุธรรมที่เป็นหีนธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรม ที่เป็นหีนธรรม ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย มี ๒ วาระ. ๓. เหตุธรรมที่เป็นมัชฌิมธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุ- ธรรมที่เป็นมัชฌิมธรรม ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย มี ๒ วาระ. ๕. เหตุธรรมที่เป็นปณีตธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรม ที่เป็นปณีตธรรม ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย มี ๒ วาระ.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka