Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 9 หน้าที่ 180

เล่ม มมร. 9 หน้า 180 ข้อ 336
ตั่ง ๔ เหลี่ยมจตุรัส เรียกว่า อาสันทิกะ. จริงอยู่ ตั่งยาวด้านเดียวเท่านั้น มีเท้า ๘ นิ้ว จึงควร ส่วนตั่ง ๔ เหลี่ยมจตุรัส พึงทราบว่า แม้เกินประมาณก็ควร เพราะพระบาลีว่า เรา อนุญาตตั่ง ๔ เหลี่ยมจตุรัสแม้สูง. เตียงที่ทำพนักพิง ๓ ด้าน ชื่อสัตตังคะ. แม้สัตตังคะนี้ ถึงเกิน ประมาณก็ควร. ตั่งที่ทำเสร็จด้วยหวายล้วน เรียกว่า ภัททปีฐะ. เฉพาะตั่งที่ขึงด้วยผ้าเก่า เรียกว่า ปีฐกา. ตั่งที่คิดเท้าบนเขียงไม้ ทำคล้ายโต๊ะกินข้าว เรียกชื่อว่า ตั่งขาทราย. ตั่งมีเท้ามากประกอบไว้ด้วยอาการดังผลมะขามป้อม ชื่อว่า ตั่งก้าม มะขามป้อม. ตั่งที่มาในพระบาลี เท่านี้ก่อน, ส่วนตั่งไม้ควรทั้งหมด วินิจฉัยใน อธิการว่าด้วยตั่งนี้ เท่านี้ . ตั่งที่ถัดด้วยแฝก หรือถักด้วยหญ้าปล้อง หรือถักด้วยหญ้ามุงกระต่าย เรียกว่า เก้าอี้. ในคำว่า อฏฺงฺคุลปรมํ มญจปฏิปาทกํ นี้ ว่า ๘ นิ้ว คือ นิ้ว ขนาดของพวกมนุษย์นั่น เอง. [ว่าด้วยเครื่องลาดพื้นและนุ่นเป็นต้น ] เครื่องปูลาดเพื่อต้องการจะรักษาผิวแห่งพื้นที่ทำบริกรรม เรียกชื่อว่า . จิมิลิกา ผ้าคลุม. นุ่นแห่งต้นไม้นั้น ได้แก่ นุ่นแห่งต้นไม้เหล่าใดเหล่าหนึ่ง มีต้นงิ้ว เป็นต้น .
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka