พระไตรปิฎก

แล้วบรรลุคุณพิเศษ เข้าถึงหมู่พรหมชั้น ปุโรหิต. ข้าแต่พระองค์ผู้นิรทุกข์ ข้าพระองค์ ทั้งหลายมาแล้ว เพื่อบรรลุธรรมนั้น ข้า- แต่พระองค์ผู้นิรทุกข์ ถ้าพระผู้มีพระภาค เจ้าประทานพระวโรกาสแล้ว ข้าพระองค์ ก็จะพึงทูลถามปัญหา. [๒๕๔] ครั้งนั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าได้มีพระปริวิตกนี้ว่า ท้าว สักกะนี้แลเป็นผู้บริสุทธิ์แล้วสิ้นกาลนาน จักถามปัญหาอย่างใดอย่างหนึ่งกะเรา ก็จักถามล้วนแต่ประกอบด้วยประโยชน์ถ่ายเดียว หาไร้ประโยชน์ไม่ อนึ่ง เราจักพยากรณ์ปัญหาใดแก่พระองค์ พระองค์จักทรงทราบทั่วถึงปัญหานั้นได้ ฉับพลันทีเดียว จึงตรัสคาถาว่า มหาบพิตรผู้วาสพ พระองค์จึงถาม ปัญหาข้อใดข้อหนึ่ง ซึ่งทรงประสงค์ไว้ ในพระหฤทัย ก็จงถามเถิด อาตมาภาพ จะทำที่สุดแห่งปัญหานั้น ๆ นั่นแลแก่ พระองค์. จบ ปฐมภาณวาร ทรงแก้ปัญหาท้าวสักกะ [๒๕๕] ท้าวสักกะผู้จอมเทพ ได้รับประทานพระวโรกาสแล้ว ได้ ทูลถามปัญหาทีแรกนี้กะพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า ข้าแต่พระองค์ผู้นิรทุกข์ เทวดา