พระไตรปิฎก

[๒๖๙] (๖) ในอัตตภาพอันมีในที่สุด ข้าพระองค์จักอยู่ในหมู่เทพ ชั้นอกนิฏฐะผู้มียศอันประณีตกว่า. ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ข้าพระองค์เห็น อำนาจประโยชน์ ๖ อย่างเหล่านี้แล ย่อมประกาศการได้ความยินดี การได้ โสมนัสเช่นนี้. [๒๗๐] ท้าวสักกะทูลคำนี้แล้ว ได้กราบทูลว่า ข้าพระองค์มีความดำริอันยังไม่ถึงที่ สุดแล้ว ยังมีความสงสัยเคลือบแคลงอยู่ ยังท่องเที่ยวไปสู่ทางไกล ยังต้องค้นหา พระตถาคตเจ้าอยู่. ย่อมสำคัญสมณะผู้มี ปกติอยู่ในเสนาสนะอันสงัดว่าเป็นผู้ตรัสรู้ พร้อมดังนี้ ย่อมเข้าไปหาสมณะเหล่า นั้น ๆ. พวกสมณะที่ข้าพระองค์ถามแล้วว่า ความยินดีเป็นอย่างไร ความยินร้ายเป็น อย่างไร ดังนี้ ย่อมไม่สามารถจะบอกใน มรรคและปฏิปทาได้ จึงย้อนถามข้าพระ- องค์ในกาลนั้นว่า ท่านทำกรรมอะไร จึง ถึงความเป็นจอมเทพ ดังนี้. ข้าพระองค์ย่อมแสดงธรรม ตามที่ ได้ยินได้ฟังมาแก่สมณะเหล่านั้น สมณะ เหล่านั้นมีใจปลาบปลื้ม เพราะเหตุนั้น และพากันคิดว่า เราได้เห็นท้าววาสวะ แล้วดังนี้.