Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 16 หน้าที่ 6

เล่ม มมร. 16 หน้า 6 ข้อ 133
ของข้าศึกได้. และพระมหาบุรุษนั้นทรงชนะโดยธรรมเสมอ มิต้องใช้ อาชญามิต้องใช้ศัสตราทรงครองแผ่นดินมีสาครเป็นขอบเขตมิได้มีเสาเขื่อน มิได้มีนิมิต ไม่มีเสี้ยนหนาม มั่งคั่งแพร่หลาย มีความเกษมสำราญ ไม่มี หมู่โจร เมื่อเป็นพระราชาจะได้อะไร เมื่อเป็นพระราชาจะได้ผลข้อนี้คือ ไม่มีใคร ๆ ที่เป็นมนุษย์ที่เป็นข้าศึกศัตรู จะข่มได้. อนึ่ง ถ้าพระมหาบุรุษ ออกทรงผนวชจะเป็นพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า มีหลังคา คือกิเลสอัน เปิดแล้วในโลก เมื่อเป็นพระพุทธเจ้าจะได้อะไร เมื่อเป็นพระพุทธเจ้าจะได้ ผลข้อนี้ คือ ไม่มีเหล่าข้าศึกศัตรูภายใน หรือภายนอกคือราคะ โทสะ หรือโมหะ หรือสมณพราหมณ์ เทวดา มาร พรหม ใคร ๆ ในโลกนี้จะ ข่มได้. พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสเนื้อความนี้ไว้. พระโบราณาจารย์ทั้งหลาย จึงกล่าว คาถาประพันธ์ในพระลักษณะเหล่านั้นว่า [๑๓๓ ] พระมหาบุรุษยินดีแล้วในสัจจะ ในธรรม ในการฝึกตน ในความสำรวม ในความสะอาด ในศีลในอุโบสถกรรม ในความไม่เบียดเบียน สัตว์ทั้งหลาย ทรงยึดถือมั่นคง ทรงประพฤติ อย่างรอบคอบ. เพราะกรรมนั้นพระมหาบุรุษจึงหลีกไปสู่ เพลินยินดี จุติจากไตรทิพย์แล้วเวียนมาใน โลกนี้ เหยียบปฐพีด้วยพระบาทอันเรียบ พวกพราหมณ์ผู้ทำนายพระลักษณะมา ประชุมกัน แล้วทำนายว่า พระราชกุมารนี้
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka