Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 16 หน้าที่ 130

เล่ม มมร. 16 หน้า 130 ข้อ 212
พากันถวายบังคมพระพุทธเจ้า ซึ่งเป็นผู้ ยิ่งใหญ่ปราศจากความครั่นคร้ามแต่ที่ไกลเทียว. ข้าแต่พระผู้เป็นบุรุษอาชาไนย ข้าพระ- พุทธเจ้าขอนอบน้อมแด่พระองค์ ข้าแต่พระ อุดมบุรุษ ข้าพระองค์ทรงตรวจดูมหาชนด้วย พระญาณอันฉลาด แม้พวกอมนุษย์ทั้งหลาย ก็ถวายบังคมพระองค.์ ข้าพระพุทธเจ้าทั้งหลาย ได้สดับมาอย่าง นั้นเนือง ๆ ฉะนั้น จึงกล่าวเช่นนี้ ข้าพระ- พุทธเจ้าทั้งหลาย ถามเขาว่า พวกท่านทั้งหลาย ถวายบังคมพระชินโคดมหรือเขาพากันตอบว่า ทั้งหลายบังคมพระชินโคดม ข้าพระพุทธเจ้า พร้อมด้วยวิชชาและจรณะ. อุตตรกุรุทวีป เป็นรมณียสถาน มีภูเขา หลวงชื่อ สิเนรุ แลดูงดงาม ตั้งอยู่ทิศใด พวกมนุษย์ซึ่งเกิดในอุตตรกุรุทวีปนั้น ไม่ยึด ถือสิ่งใดว่า เป็นของตนไม่หวงแหนกัน. มนุษย์เหล่านั้นไม่ต้องหว่านพืช และไม่ ต้องนำไถออกไถ หมู่มนุษย์บริโภคข้าวสาลี
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka