พระไตรปิฎก

(พระผู้มีพระภาคตรัสพระคาถานี้แก่ภิกษุทั้งหลาย ดังนี้)

[๙๕] ภิกษุผู้คงที่ มีวัตรงาม

ไม่ยินดียินร้าย เสมอด้วยแผ่นดิน

เปรียบด้วยเสาเขื่อน

(มีใจผ่องใส) เหมือนห้วงน้ำไร้เปือกตม

สังสารวัฏย่อมไม่มีแก่ผู้เช่นนั้น





(พระผู้มีพระภาคตรัสพระคาถานี้แก่พระติสสเถระชาวเมืองโกสัมพี ดังนี้)

[๙๖] ผู้หลุดพ้นเพราะรู้ชอบ ผู้สงบ ผู้คงที่

ย่อมมีมโนกรรมที่สงบ วจีกรรมที่สงบ กายกรรมที่สงบ





(พระผู้มีพระภาคตรัสพระคาถานี้แก่ภิกษุผู้อยู่ในป่า ๓๐ รูป ดังนี้)

[๙๗] นรชนใด ผู้ไม่ต้องเชื่อใคร ๑

รู้จักนิพพานที่ปัจจัยอะไรปรุงแต่งไม่ได้

๑ ไม่ต้องเชื่อใคร ในที่นี้หมายถึงรู้แจ้งธรรมอย่างประจักษ์ชัดด้วยตนเอง ไม่ต้องรอสดับธรรมจากผู้อื่น (ขุ.ม.อ. ๘๘/๓๓๙-๓๔๑)