พระไตรปิฏก

{๒๑๓} [๖๓] พญากุญชร ท่านได้ชื่อว่าเจนสงคราม กล้าหาญ มีกำลังมาก

ทำไมหนอ มาใกล้เขื่อนประตูแล้วจึงถอยกลับเสียเล่า

{๒๑๔} [๖๔] พญากุญชร ท่านจงหักลิ่มกลอน จงถอนเสาระเนียด

จงเหยียบทำลายซุ้มประตู และจงเข้าไปในเมืองโดยเร็ว







(พระราชาตรัสเรียกอำมาตย์โพธิสัตว์ผู้อยู่ใกล้มา ตรัสถามกิริยาของพวกลาว่า)

{๒๑๕} [๖๕] เพราะดื่มน้ำหางอันมีรสน้อย อันเป็นน้ำเลว

ความเมาจึงเกิดแก่พวกลา

แต่ความเมาก็ไม่เกิดขึ้นแก่ม้าสินธพ

เพราะดื่มน้ำมีรสอันประณีตนี้

(พระโพธิสัตว์กราบทูลว่า)

{๒๑๖} [๖๖] ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมชน ลานั้นมีชาติเลวทราม

ดื่มน้ำมีรสน้อย อันรสนั้นถูกต้องแล้วย่อมเมา

ส่วนม้าสินธพเกิดในตระกูล มีปกตินำพาธุระ

ดื่มน้ำมีรสอันเลิศแล้ว ก็ไม่เมา







(อำมาตย์โพธิสัตว์ตรวจดูอาการของม้าพิการแล้ว กราบทูลพระราชาว่า)

{๒๑๗} [๖๗] ม้ามงคลชื่อปัณฑวะของพระเจ้าสาม

ถูกนายคิริทัตต์ประทุษร้ายแล้ว

จึงละปกติเดิมของตน เลียนแบบนายคิริทัตต์นั้น