พระไตรปิฏก

{๖๒๐} [๑๑๙] คนที่ไม่มีความหวังย่อมหลับสบาย

ความหวังที่ได้ผลสมหวังเป็นความสุข

นางปิงคลาทำความหวังให้สิ้นแล้วย่อมหลับสบาย

{๖๒๑} [๑๒๐] ความสุขอื่นยิ่งกว่าสมาธิไม่มีทั้งในโลกนี้และโลกหน้า

คนผู้มีจิตเป็นสมาธิย่อมไม่เบียดเบียนทั้งผู้อื่นและตนเอง







๑. กุฏิทูสกชาดก ๒. ทุททุภายชาดก

๓. พรหมทัตตชาดก ๔. จัมมสาฏกชาดก

๕. โคธชาดก ๖. กักการุชาดก

๗. กากวตีชาดก ๘. อนนุโสจิยชาดก

๙. กาฬพาหุชาดก ๑๐. สีลวีมังสชาดก









(อำมาตย์แก้วโพธิสัตว์ ได้กราบทูลพระราชาว่า)

{๖๒๒} [๑๒๑] ผู้ใดพูดเมื่อยังไม่ถึงเวลาพูด ก็พูดเกินเวลา

ผู้นั้นจะถูกกำจัดนอนตายอยู่ เหมือนลูกนกดุเหว่า

{๖๒๓} [๑๒๒] ธรรมดาศัสตราที่ลับจนคมดีแล้ว

เหมือนยาพิษที่มีพิษร้ายแรงจะให้ตกไปในทันทีหาได้ไม่

เหมือนวาจาที่เป็นทุพภาษิต