พระไตรปิฏก

{๓๘๕} [๔๗๓] สหาย พระองค์เป็นทั้งครูและสหายของหม่อมฉัน

หม่อมฉันได้ทำตามพระดำรัสของพระองค์แล้ว

แม้พระองค์ก็ขอได้โปรดทำตามคำของหม่อมฉัน

เราแม้ทั้ง ๒ จะได้ไปปลดปล่อย(เหล่ากษัตริย์)ด้วยกัน

(พระเจ้าสุตโสมโพธิสัตว์ตรัสกับโจรโปริสาทนั้นว่า)

{๓๘๖} [๔๗๔] สหาย หม่อมฉันเป็นทั้งครูและสหายของพระองค์

พระองค์ได้ทำตามคำของหม่อมฉันแล้ว

แม้หม่อมฉันก็จะทำตามพระดำรัสของพระองค์

เราแม้ทั้ง ๒ ก็จะได้พากันไปปลดปล่อย(เหล่ากษัตริย์)ด้วยกัน

(ครั้นตรัสอย่างนั้นแล้ว พระเจ้าสุตโสมโพธิสัตว์เสด็จเข้าไปหากษัตริย์เหล่านั้น แล้ว จึงตรัสว่า)

{๓๘๗} [๔๗๕] พระองค์ทั้งหลายอย่าได้ประทุษร้าย

ต่อพระราชานี้ด้วยความเคียดแค้นว่า

“เราทั้งหลายถูกพระเจ้ากัมมาสบาทเบียดเบียน

ถูกร้อยฝ่ามือ ร้องไห้ มีหน้านองไปด้วยน้ำตา

ขอพระองค์ทั้งหลายจงทรงรับสัตย์ปฏิญาณของหม่อมฉัน”

(กษัตริย์เหล่านั้นตรัสตอบว่า)

{๓๘๘} [๔๗๖] พวกหม่อมฉันจะไม่ประทุษร้าย

ต่อพระราชาพระองค์นี้ด้วยความเคียดแค้นว่า

“เราทั้งหลายถูกพระเจ้ากัมมาสบาทเบียดเบียน

ถูกร้อยฝ่ามือ ร้องไห้ มีหน้านองไปด้วยน้ำตา

หม่อมฉันทั้งหลายขอรับสัจจปฏิญญาของพระองค์”

(พระเจ้าสุตโสมโพธิสัตว์ตรัสกับกษัตริย์เหล่านั้นว่า)

{๓๘๙} [๔๗๗] บิดาหรือมารดาเป็นผู้อนุเคราะห์

ปรารถนาประโยชน์แก่ประชาฉันใด

ขอพระราชานี้จงเป็นเสมือนพระบิดาและพระมารดา

ของท่านทั้งหลาย

และขอท่านทั้งหลายจงเป็นเสมือนบุตรฉันนั้น