พระไตรปิฏก

[๒๗๐] ข้าแต่ท่านผู้ครองหนังสัตว์

ข้าพเจ้านั้นละทิ้งสิรินั้นเสียแล้วลงจากยาน

เข้าไปใกล้ต้นมะม่วงทั้งที่มีผลและไม่มีผล

[๒๗๑] ข้าพเจ้าได้เห็นต้นมะม่วง

อันมีผลถูกฟาดกระจัดกระจายย่อยยับ

ส่วนมะม่วงอีกต้นหนึ่งสีเขียวชะอุ่มน่าพอใจ

[๒๗๒] ศัตรูทั้งหลายจักกำจัดแม้พวกเรา

ผู้เป็นอิสระ ผู้มีเสี้ยนหนามมาก

เหมือนต้นมะม่วงที่มีผลถูกมนุษย์ทั้งหลายเบียดเบียนแล้ว

[๒๗๓] เสือเหลืองถูกฆ่าเพราะหนัง ช้างถูกฆ่าเพราะงา

คนมีทรัพย์ถูกฆ่าเพราะทรัพย์

ใครเล่าจักฆ่าคนที่ไม่มีที่อยู่ ที่ไม่มีความคุ้นเคย

ต้นมะม่วงที่มีผลและไม่มีผลทั้ง ๒ ต้นนั้นเป็นครูของข้าพเจ้า

(พระนางสีวลีกราบทูลว่า)

{๔๗๑} [๒๗๔] ชนทั้งปวง คือ กองพลช้าง กองพลม้า

กองพลรถ กองพลราบ ต่างก็ตกใจว่า

พระราชาทรงผนวชเสียแล้ว

[๒๗๕] ขอพระองค์ได้ทรงปลอบชุมชนให้เบาใจ

ทรงวางหลักปกครอง

ทรงอภิเษกพระราชโอรสไว้ในราชสมบัติแล้ว

จึงจักทรงผนวชในภายหลัง

(พระโพธิสัตว์ตรัสว่า)

{๔๗๒} [๒๗๖] เราได้สละชาวชนบท มิตร อำมาตย์

และพระญาติทั้งหลายแล้ว พระราชโอรสของชาวแคว้นวิเทหะ

และคนผู้มีอายุยืน ผู้จักผดุงรัฐให้เจริญก็มีอยู่

เธอเหล่านั้นจักครองราชสมบัติในกรุงมิถิลา นะปชาบดี