Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 28 หน้าที่ 379

<< | หน้าที่ 379 | >>
[๑๒๗๑] ข้าแต่พระองค์ผู้ครองแคว้นวิเทหะ

หม่อมฉันจุติจากชาติเป็นลานั้นแล้วได้ไปเกิดเป็นลิงในป่าใหญ่

ถูกหัวหน้าฝูงตัวคะนองกัดลูกอัณฑะออก

นั่นเป็นผลของกรรมที่ล่วงละเมิดภรรยาของคนอื่นของหม่อมฉัน

[๑๒๗๒] ข้าแต่พระเจ้าวิเทหะ

หม่อมฉันจุติจากชาติเป็นลิงนั้นแล้ว

ได้ไปเกิดเป็นโคในแคว้นทสันนะ ถูกตอน มีกำลังแข็งแรงดี

หม่อมฉันต้องเทียมยานอยู่เป็นเวลานาน

นั่นเป็นผลของกรรมที่ล่วงละเมิดภรรยาผู้อื่นของหม่อมฉัน

[๑๒๗๓] ข้าแต่พระเจ้าวิเทหะ

หม่อมฉันจุติจากชาติเป็นโคนั้นแล้ว

ได้ไปเกิดเป็นกระเทยในตระกูลที่มีโภคสมบัติมากในแคว้นวัชชี

จะได้เกิดเป็นมนุษย์ก็แสนยาก

นั่นเป็นผลของกรรมคือการล่วงละเมิดภรรยาคนอื่นของหม่อมฉัน

[๑๒๗๔] ข้าแต่พระเจ้าวิเทหะ

หม่อมฉันจุติจากชาติเป็นกระเทยนั้นแล้ว

ได้ไปเกิดเป็นนางอัปสรในพระอุทยานนันทวันชั้นดาวดึงสพิภพ

มีฉวีวรรณงามน่ารักใคร่

[๑๒๗๕] มีผ้าและอาภรณ์งามวิจิตร ใส่ตุ้มหูแก้วมณี

เก่งในการฟ้อนรำขับร้อง เป็นปริจาริกาของท้าวสักกะ

[๑๒๗๖] ข้าแต่พระเจ้าวิเทหะ

เมื่อหม่อนฉันอยู่ในชั้นดาวดึงสพิภพนั้น

ระลึกชาติแม้ในอนาคตได้อีก ๗ ชาติ

ที่หม่อมฉันจุติจากดาวดึงสพิภพนั้นแล้วจักเกิดต่อไป

[๑๒๗๗] กุศลที่หม่อมฉันได้ทำไว้ในกรุงโกสัมพีได้ตามมาให้ผล

หม่อมฉันจุติจากดาวดึงสพิภพแล้ว

ท่องเที่ยวไปในเทวดาและมนุษย์


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka