{๕๘} [๒๒] เทวดากล่าวว่า

วิบากกรรมย่อมไม่ถูกต้องบุคคลผู้ไม่ถูกต้อง ๑

แต่ถูกต้องบุคคลผู้ถูกต้องเท่านั้น

เพราะฉะนั้น วิบากกรรมจึงถูกต้องบุคคลผู้ถูกต้อง

ผู้ประทุษร้ายบุคคลผู้ไม่ประทุษร้าย

{๕๙} พระผู้มีพระภาคตรัสว่า

ผู้ใดประทุษร้ายบุคคลผู้ไม่ประทุษร้าย

ซึ่งเป็นผู้บริสุทธิ์ ไม่มีกิเลสเพียงดังเนิน ๒

บาปย่อมกลับมาถึงผู้นั้น ซึ่งเป็นคนพาลอย่างแน่แท้

ดุจผงธุลีอันละเอียดที่บุคคลซัดไปทวนลมแล้ว ฉะนั้น ๓







{๖๐} [๒๓] เทวดาทูลถามว่า

หมู่สัตว์ยุ่งทั้งภายใน ยุ่งทั้งภายนอก

ถูกความยุ่งพาให้นุงนังแล้ว ข้าแต่พระโคดม

เพราะฉะนั้น ข้าพระองค์ขอทูลถามพระองค์ว่า

ใครพึงแก้ความยุ่งนี้ได้

๑ ผู้ไม่ถูกต้อง หมายถึงผู้ไม่ถูกต้องกรรม, ผู้ไม่ทำกรรม (สํ.ส.อ. ๑/๒๒/๔๘)
๒ กิเลสเพียงดังเนิน หมายถึงกิเลสคือราคะ โทสะ โมหะ ที่ชื่อว่า เป็นเนิน เพราะทำจิตให้ลาดต่ำ โน้มไปสู่ที่ต่ำ เช่นต้องย้อนไปสู่จตุตถฌานอีก ในที่บางแห่ง คำว่า องฺคณ หมายถึงพื้นที่ที่เป็นเนินตามที่พูดกันว่า เนินโพธิ์ เนินเจดีย์ เป็นต้น (ม.มู.อ. ๑/๕๗/๑๕๑)
๓ ดู ขุ.ธ. ๒๕/๑๒๕/๓๙