{๗๗๕} ท่านพระอนุรุทธะกล่าวคาถานี้ว่า

เหล่านางเทพกัญญาผู้มีคติอันเลว

ดำรงมั่นอยู่ในสักกายทิฏฐิ

สัตว์ทั้งหลายผู้มีคติอันเลวแม้เหล่านั้น

ก็ยังมีนางเทพกัญญาปรารถนา

{๗๗๖} เทวดานั้นกล่าวด้วยคาถานี้ว่า

เทพเหล่าใดยังไม่เคยเห็นสวนนันทนวัน

อันเป็นที่อยู่ของพวกนรเทพ ผู้มียศ ชั้นไตรทศ

เทพเหล่านั้นยังไม่รู้จักความสุข

{๗๗๗} ท่านพระอนุรุทธะกล่าวด้วยคาถานี้ว่า

เทวดาผู้เขลา ท่านไม่รู้แจ้งถ้อยคำ

ของพระอรหันต์ทั้งหลายว่า สังขารทั้งปวงไม่เที่ยง

มีความเกิดขึ้นและความเสื่อมไปเป็นธรรมดา

เกิดขึ้นแล้วย่อมดับไป

ความสงบระงับสังขารเหล่านั้นเป็นความสุข

บัดนี้ การกลับไปอยู่ในสวรรค์ของเราไม่มีอีกต่อไป

ตัณหาดุจตาข่ายในหมู่เทพของเราไม่มี

การเวียนว่ายตายเกิดสิ้นไปแล้ว บัดนี้ ภพใหม่ไม่มีอีกต่อไป