Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 22 หน้าที่ 252

<< | หน้าที่ 252 | >>
ธรรม ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. ไม่ลบหลู่คุณท่าน ไม่ถูกความลบหลู่คุณท่านกลุ้มรุมฟังธรรม

๒. ไม่มีจิตแข่งดี ไม่คอยจับผิดฟังธรรม

๓. ไม่มีจิตกระทบ ไม่มีจิตกระด้างในผู้ฟังธรรม

๔. มีปัญญา ไม่โง่เขลา ไม่เป็นคนเซอะ

๕. ไม่ถือตัวว่ารู้ในสิ่งที่ตนยังไม่รู้

ภิกษุทั้งหลาย บุคคลประกอบด้วยธรรม ๕ ประการนี้แล ฟังธรรมอยู่ เป็นผู้ อาจหยั่งลงสู่สัมมัตตนิยามในกุศลธรรมทั้งหลาย

ตติยสัมมัตตนิยามสูตรที่ ๓ จบ


๔. ปฐมสัทธัมมสัมโมสสูตร


ว่าด้วยเหตุเสื่อมแห่งพระสัทธรรม สูตรที่ ๑


[๑๕๔] ภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๕ ประการนี้ ย่อมเป็นไปเพื่อความเสื่อมสูญ หายไปแห่งสัทธรรม

ธรรม ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

ภิกษุในธรรมวินัยนี้

๑. ไม่ฟังธรรมโดยเคารพ

๒. ไม่เรียนธรรมโดยเคารพ

๓. ไม่ทรงจำธรรมโดยเคารพ

๔. ไม่ใคร่ครวญอรรถแห่งธรรมที่ทรงจำไว้แล้วโดยเคารพ

๕. รู้อรรถรู้ธรรมแล้วไม่ปฏิบัติธรรมสมควรแก่ธรรมโดยเคารพ

ภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๕ ประการนี้แล ย่อมเป็นไปเพื่อความเสื่อมสูญหายไป แห่งสัทธรรม

ภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๕ ประการนี้ ย่อมเป็นไปเพื่อความดำรงมั่น ไม่เสื่อมสูญ ไม่หายไปแห่งสัทธรรม


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka