Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 22 หน้าที่ 251

<< | หน้าที่ 251 | >>
ธรรม ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. ไม่วิพากษ์วิจารณ์คำพูด

๒. ไม่วิพากษ์วิจารณ์ผู้พูด

๓. ไม่วิพากษ์วิจารณ์ตน

๔. มีปัญญา ไม่โง่เขลา ไม่เป็นคนเซอะ

๕. ไม่ถือตัวว่ารู้ในสิ่งที่ตนยังไม่รู้

ภิกษุทั้งหลาย บุคคลประกอบด้วยธรรม ๕ ประการนี้แล ฟังสัทธรรมอยู่ เป็นผู้อาจหยั่งลงสู่สัมมัตตนิยามในกุศลธรรมทั้งหลาย

ทุติยสัมมัตตนิยามสูตรที่ ๒ จบ


๓. ตติยสัมมัตตนิยามสูตร


ว่าด้วยสัมมัตตนิยาม สูตรที่ ๓


[๑๕๓] พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ภิกษุทั้งหลาย บุคคลประกอบด้วยธรรม ๕ ประการ แม้ฟังสัทธรรมอยู่ ก็ไม่อาจหยั่งลงสู่สัมมัตตนิยามในกุศลธรรมทั้งหลาย

ธรรม ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. ลบหลู่คุณท่านฟังธรรม ถูกความลบหลู่คุณท่านกลุ้มรุมฟังธรรม

๒. มีจิตแข่งดี คอยจับผิดฟังธรรม

๓. มีจิตกระทบ มีจิตกระด้างในผู้แสดงธรรม

๔. มีปัญญาทราม โง่เขลา เป็นคนเซอะ

๕. ถือตัวว่ารู้ในสิ่งที่ตนยังไม่รู้

ภิกษุทั้งหลาย บุคคลประกอบด้วยธรรม ๕ ประการนี้แล แม้ฟังธรรมอยู่ก็ไม่ อาจหยั่งลงสู่สัมมัตตนิยามในกุศลธรรมทั้งหลาย

ภิกษุทั้งหลาย ส่วนบุคคลประกอบด้วยธรรม ๕ ประการ ฟังสัทธรรมอยู่ เป็นผู้อาจหยั่งลงสู่สัมมัตตนิยามในกุศลธรรมทั้งหลาย


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka