ฉบับ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (อาจ อาสโภ)
อนฺตรํ วิชฺชวิ
ทีฆรุตฺตานุปติตํ
กิเลสชาล ปญฺญา หิ
สนฺติภูติมิโตสเดชชชมสุภูโต
สพฺพานฺตทวิรายกํ.
วิทฺธสยตี ภาวิตา
อนีสํสมีมํ อิติ.
แปลความว่า
ความจริง วิปัสสนาปัญญาที่โยคีทำให้เกิดขึ้นแล้ว ย่อมทำลายฆ่ากิเลส ที่ติดตามมาตลอดกาลนาน สร้างสรรค์แต่สิ่งไม่เป็นประโยชน์ทุกอย่างให้พินาศไป เหมือนสายฟ้าที่ฟาดลงมาด้วยความเร็วน่าหวาดกลัว ทำลายภูเขาศิลา ทั้งหลายให้พังพินาศ เหมือนไฟไหม้ป่าที่ลุกไหม้ขึ้นด้วยแรงพายุ ทำลายป่าให้มอดไหม้ไป เหมือนดวงอาทิตย์ซึ่งมีมณฑลรัศมีรุ่งโรจน์ด้วยความร้อนของตน กำจัดความมืดให้สลายไป เพราะฉะนั้น บัณฑิตพึงทราบอานิสงส์ในปัญญาภาวนานี้ ซึ่งเป็นอานิสงส์ที่เห็นประจักษ์ด้วยตนเองนี้
[๕๔๖] ข้อว่า “เสวยรสของพระอริยผล” หมายถึงว่า และมิใช่แต่ทำลายกิเลสต่างๆ อย่างเดียวเท่านั้น แม้การเสวยรสของพระอริยผลก็เป็นอานิสงส์ของปัญญาภาวนาด้วยเช่นกัน เพราะ สามัญญผลมีโสดาปัตติผลเป็นต้น ท่านเรียกว่า “พระอริยผล” การเสวยรสของพระอริยผลนั้นมีอยู่โดย ๒ อาการ คือดำเนินไปในมรรควิถี ๑ ดำเนินไปโดยทางผลสมาบัติ ๑ ใน ๒ อาการนั้น การดำเนินไปในมรรควิถีของพระอริยผลนั้น ได้ชี้แจงไว้เรียบร้อยแล้ว (ตอนว่าด้วยมรรคญาณข้างต้น)
[๕๔๗] อีกประการหนึ่ง เพื่ออำนวยตามพระเถระทั้งหลายซึ่งกล่าวว่า “เพียงแต่การละสังโยชน์ได้เท่านั้นกี้ชื่อว่าได้ผล ธรรมสิ่งไรๆ อื่น หามีไม่” ดังนี้ ควรชี้แนะ
๑ สนฺทิฏฐิกมโต = สนฺทิฏฺฐิก อิติ, อิโต = ตสฺมา