ฉบับ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (อาจ อาสโภ)
โดยเหตุดังกล่าว ท่านฎีกาจารย์จึงอธิบายว่าผู้มีอัชฌาสัยสมบูรณ์คือผู้มีอัชฌาสัยประกอบด้วยยินดีในธรรม มีอโลภะเป็นต้น เป็นส่วนเบื้องต้นให้สำเร็จ และมีอุปนิสัยอันเป็นปัจจัยแก่โลกุตตรธรรม เหตุนั้นบุคคลนี้จึงชื่อว่าเป็นผู้มีอัชฌาสัยสมบูรณ์
โยคีผู้มีอัชฌาสัยสมบูรณ์ย่อมสามารถบรรลุพระโพธิญาณอย่างใดอย่างหนึ่ง สมกับที่ท่านโบราณาจารย์กล่าวว่า อัชฌาสัย ๖ ประการ เป็นไปเพื่อความแก่กล้าแห่งโพธิญาณของพระโพธิสัตว์ทั้งหลาย