ฉบับ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (อาจ อาสโภ)
อัชฌาสัย ๖ ประการ คือ พระโพธิสัตว์ผู้มีอัชฌาสัยไม่โลภย่อมเห็นโทษในความโลภ ผู้มีอัชฌาสัยไม่โกรธย่อมเห็นโทษในความโกรธ ผู้มีอัชฌาสัยไม่หลงย่อมเห็นโทษในความหลง ผู้มีอัชฌาสัยในการออกบวชย่อมเห็นโทษในฆราวาส ผู้มีอัชฌาสัยชอบความสงัดย่อมเห็นโทษในการคลุกคลี และผู้มีอัชฌาสัยในพระนิพพานย่อมเห็นโทษในภพและคติทั้งปวง
พระโสดาบัน พระสกทาคามี พระอนาคามี พระขีณาสพ พระปัจเจกพุทธเจ้า และพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทั้งหลาย ล้วนบรรลุคุณวิเศษตามอัชฌาสัย ๖ ประการนี้ เหตุนั้นโยคีบุคคลพึงเป็นผู้มีอัชฌาสัยสมบูรณ์ด้วยอาการเหล่านี้
โยคีควรเป็นผู้มีอธิมุตติสมบูรณ์ คือเป็นผู้มีจิตน้อมไปในสมาธิ ในนิพพาน และในประโยชน์อันสูงสุด มีจิตหนักแน่น ไม่เอนเอียงไปในทางที่ผิด
เมื่อโยคีบุคคลมีอัชฌาสัยและอธิมุตติสมบูรณ์แล้ว อาจารย์ผู้ได้สำเร็จเจโตปริยญาณพึงตรวจสอบจริตให้ทราบก่อน ส่วนอาจารย์อื่นพึงสอบถามโยคีบุคคลว่าเป็นคนจริตอะไร แล้วจึงสอนกัมมัฏฐานที่เหมาะสมต่อไป