ฉบับ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (อาจ อาสโภ)
การพูดผูกมัดบ่อย ๆ โดยส่วนอย่างลึกซึ้ง ชื่อว่า สมุนนหนา แปลว่า พูดผูกมัดหนักขึ้น
บทว่า อุกฺกาจนา ความว่า การพูดยกตน เช่นว่า ตระกูลนี้รู้จักแต่อาตมาเท่านั้น ถ้าไทยธรรมเกิดขึ้นในตระกูลนี้ เขาก็ถวายแต่อาตมาเท่านั้น ดังนี้ ชื่อว่าอุกกาจนา คือการพูดยกตน นักศึกษาพึงนำเรื่องของนางเวตกันทรีกามาเล่าประกอบด้วย
การพูดยกตนบ่อย ๆ โดยส่วนอย่างลึกซึ้ง ชื่อว่า สมุกฺกาจนา การพูดให้เป็นที่รักอย่างพร่ำเพรื่อ โดยไม่แลเหลียวถึงความสมควรแก่สัจจธรรมหรือไม่ ชื่อว่า อนุปิยภาณิตา ความประพฤติต่ำต้อยคือประพฤติตั้งตนไว้ต่ำ ชื่อว่า จาฏุกมฺยตา
การพูดลดตนเองว่าเป็นผู้เช่นกับแกงถั่ว ชื่อว่า มุคฺคสุปยตา คือภาวะแห่งบุคคลผู้เหมือนแกงถั่ว เพราะในถ้อยคำของเขามีความจริงเพียงบางคำ ส่วนที่เหลือเป็นคำเปล่า ๆ การเลี้ยงเด็กของภิกษุ ชื่อว่า ปาริภฏฺยตา ภาวะแห่งการงานของภิกษุผู้เลี้ยงเด็ก เรียกว่า ปาริภัฏยตา
ในเนมิตติกตานิเทศ มีอรรถาธิบายดังต่อไปนี้ การกระทำทางกายและทางวาจาอย่างใดอย่างหนึ่ง ซึ่งเป็นเหตุให้คนอื่นหยั่งรู้ในอันจะถวายปัจจัย ชื่อว่า นิมิต การเห็นคนทั้งหลายถือของเคี้ยวเดินผ่านมาแล้วกระทำนิมิตโดยพูดว่า พวกท่านได้ของเคี้ยวอะไร ดังนี้ ชื่อว่า นิมิตตกรรม การกระทำนิมิต การพูดประกอบด้วยปัจจัย ชื่อว่า โอกาส