ฉบับ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (อาจ อาสโภ)
ภิกษุผู้นุ่งห่มจีวรแล้วไม่ได้เสพเพื่อประโยชน์จะป้องกันสัมผัสทั้งหลายในสถานที่ทั้งหลายเช่นนั้น ตรัสคำว่า ยาวเทว ซ้ำอีก เพื่อแสดงถึงกำหนดเขตประโยชน์ที่แน่นอนของจีวรนั้น การปกปิดอวัยวะส่วนที่ทำให้ความละอายสูญหายนับเป็นประโยชน์ที่แน่นอน ส่วนประโยชน์นอกนั้น เช่นการบำบัดความเย็นเป็นต้น ย่อมมีได้เป็นบางครั้งบางคราว
คำว่า ซึ่งบิณฑบาต คือซึ่งอาหารชนิดใดชนิดหนึ่ง อาหารชนิดใดชนิดหนึ่งท่านเรียกว่าบิณฑบาต เพราะอาหารนั้นตกลงในบาตรด้วยภิกขาจารวัตร อีกอย่างหนึ่ง ความตกลงแห่งก้อนข้าวทั้งหลายชื่อว่าบิณฑบาต อธิบายว่า ได้แก่ความรวมกันเป็นกลุ่มกันแห่งภิกษาหารทั้งหลายที่ภิกษุได้แล้ว ณ ที่นั้น ๆ
คำว่า ไม่ใช่เพื่อเล่น อธิบายว่า เพื่อเล่นคือทำเป็นเครื่องหมายกีฬาเหมือนพวกเด็กชาวบ้านเป็นต้น หามิได้ คำว่า ไม่ใช่เพื่อความเมา อธิบายว่า เพื่อความเมาคือเป็นเครื่องหมายแห่งความเมากำลังและความเมาของความเป็นบุรุษ เหมือนพวกนักมวยเป็นต้น หามิได้
คำว่า ไม่ใช่เพื่อประดับ อธิบายว่า เพื่อประดับคือเป็นเครื่องหมายแห่งความเป็นผู้มีองค์อวัยวะน้อยใหญ่เอิบอิ่ม เหมือนหญิงชาววังและหญิงแพศยาเป็นต้น หามิได้ คำว่า ไม่ใช่เพื่อตกแต่ง อธิบายว่า เพื่อตกแต่งคือเป็นเครื่องหมายแห่งความเป็นผู้มีผิวพรรณผ่องใส เหมือนหญิงละครและหญิงช่างฟ้อนเป็นต้น หามิได้