ฉบับ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (อาจ อาสโภ)
ก็แหละ ภิกษุผู้หมั่นประกอบอุปสมานุสสตินี้ ย่อมหลับเป็นสุข ตื่นเป็นสุข เป็นผู้มีอินทรีย์สงบ มีใจสงบ ประกอบด้วยหิริและโอตตัปปะน่าเลื่อมใส มีอัชฌาสัยประณีต เป็นผู้ควรเคารพและเป็นที่ยกย่องของเพื่อนสพรหมจารีทั้งหลาย อนึ่ง เมื่อยังไม่บรรลุคุณสูง ๆ ขึ้นไป ย่อมเป็นผู้มีสุคติเป็นที่ไปในเบื้องหน้า.
เพราะเหตุนั้นแล บัณฑิตผู้มีปัญญาเห็นประจักษ์ ไม่พึงประมาท พึงเจริญสติในความสงบอันประเสริฐ อันมีอานิสงส์เป็นเอนกประการ โดยนัยดังพรรณนามาฉะนี้ เทอญ
กถาขยายอย่างพิสดารในอุปสมานุสสติ ยุติเท่านี้
ปริเฉทที่ ๘ ชื่อว่า อนุสสติกัมมัฏฐานนิเทศ ในอธิการแห่งสมาธิภาวนา ในปกรณ์วิเศษชื่อวิสุทธิมรรค อันข้าพเจ้ารจนาไว้ เพื่อความปราโมทย์แห่งสาธุชนทั้งหลาย ดังนี้