ฉบับ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (อาจ อาสโภ)
อีกประการหนึ่ง ภิกษุผู้นำเพ็ญอินทรียสังวรศีล พึงเป็นเหมือนพระจิตตคุตตเถระ ผู้อยู่ในถ้ำใหญ่ชื่อกุรัณฑกะ และเหมือนพระมหามิตตเถระผู้อยู่ในมหาวิหารชื่อโจรกะ
ได้ยินว่า ในถ้ำใหญ่กุรัณฑกะ ได้มีจิตรกรรมเกี่ยวกับเรื่องเสด็จออกทรงผนวชของพระพุทธเจ้าทั้งหลายถึง 7 พระองค์ ภิกษุจำนวนมากเที่ยวชมเสนาสนะ เห็นจิตรกรรมแล้วเรียนพระเถระว่า จิตรกรรมเป็นสิ่งน่าจับใจมาก ขอรับ พระเถระกล่าวว่า ท่านผู้มีอายุทั้งหลาย ฉันอยู่ในถ้ำเกินกว่า 60 ปีแล้ว ไม่ทราบดอกว่ามีจิตรกรรมหรือไม่มี อาศัยพวกเธอผู้มีตา จึงทราบในวันนี้เท่านั้น
ที่ปากถ้ำของพระเถระมีต้นกากะทิงใหญ่ต้นหนึ่ง แม้ต้นนั้นพระเถระก็ไม่เคยมองขึ้นดูเลย ครั้นเห็นเกสรหล่นลงมาที่พื้นตามลำดับปี จึงทราบว่าต้นไม้นั้นบาน พระราชาทรงทราบคุณสมบัติของพระเถระแล้ว มีพระราชประสงค์จะนิมนต์ จึงทรงส่งราชบุรุษไปนิมนต์ถึง 3 ครั้ง แต่พระเถระไม่มา
พระราชาจึงรับสั่งให้ผูกถันของสตรีผู้มีลูกอ่อนทั้งหลายในบ้านนั้น แล้วประทับตราพระราชลัญจกรไว้ ให้ประกาศว่า ทารกทั้งหลายอย่าได้ดื่มน้ำนมตลอดเวลาที่พระเถระยังไม่มา พระเถระจึงได้มาสู่หมู่บ้านใหญ่เพราะความเอ็นดูแก่ทารกทั้งหลาย