ฉบับ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (อาจ อาสโภ)
๑๐. ตตฺถ ตตฺถ สมฺมา ปโยคปจฺจยา อิชฺฌนฏฺเฐน อิทฺธิ ฤทธิ์ที่หมายความว่าเป็นเครื่องสำเร็จ เพราะความประกอบโดยชอบในกิจนั้น ๆ เป็นปัจจัย
[๓๗๐] ในบรรดาฤทธิ์ทั้ง ๑๐ อย่างนั้น ฤทธิ์ที่ท่านจำแนกแสดงอย่างนี้ว่า ตามปกติพระโยคีเป็นคนคนเดียว แต่นึกให้เป็นมากคนได้ คือให้เป็นร้อยคน พันคน หรือหมื่นคน พอนึกแล้วจึงอธิษฐานด้วยญาณว่า “ขอเราจงกลายเป็นคนหลายคนเถิด” ดังนี้ ชื่อว่า อธิฏฐานาอิทธิ เพราะสำเร็จด้วยอำนาจการอธิษฐาน
[๓๗๑] ฤทธิ์ที่มีมาอย่างนี้ว่า “พระโยคีนั้นละเพศปกติของตนแล้ว แสดงเป็นเพศเด็กก็ได้ แสดงเป็นเพศนาคก็ได้ ฯลฯ แสดงเป็นกระบวนทัพหลาย ๆ วิธีได้” อย่างนี้ชื่อว่า วิกุพพนาอิทธิ เพราะแสดงให้เป็นไปด้วยอำนาจการละเพศเดิมของตน แล้วแสดงให้เป็นเพศต่าง ๆ
[๓๗๒] ฤทธิ์ที่มีมาโดยความหมายอย่างนี้ว่า “ภิกษุในธรรมวินัยนี้ เนรมิตร่างกายเดิมเป็นกายอื่นให้เป็นรูปมีจิตใจ” อย่างนี้ชื่อว่า มโนมยาอิทธิ เพราะบันดาลให้สำเร็จเป็นสรีระอื่นที่มีจิตใจครอง ภายในสรีระร่างเป็นส่วนหนึ่งต่างหาก
[๓๗๓] ก็คุณวิเศษที่เกิดขึ้นด้วยอานุภาพแห่งญาณ ในกาลก่อนหรือภายหลังแต่ความเป็นไปแห่งญาณก็ดี ในขณะที่ญาณเป็นไปอยู่ก็ดี ชื่อว่า ญาณวิปผารอิทธิ