ฉบับ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (อาจ อาสโภ)
ก็ในเรื่องอิลลีสเศรษฐี พระมหาโมคคัลลานเถระได้ทำของน้อยให้กลายเป็นของมาก และในเรื่องกากวิเชียะ พระผู้มีพระภาค ได้ทรงทำของน้อยให้เป็นของมาก เล่ากันมาว่า พระมหากัสสปเถระเข้าพักอยู่ด้วยสมาบัติตลอด ๗ วัน เมื่อจะทำการสงเคราะห์แก่คนเข็ญใจ ได้ยืนอยู่ที่ประตูเรือนของมนุษย์เข็ญใจ ชื่อว่ากากวิเชียะ ภริยาของนายกากวิเชียะนั้นเห็นพระเถระ แล้วได้เกลี่ยข้าวยาคูซึ่งไม่เค็มไม่เปรี้ยวอันตนต้มเพื่อสามีลงในบาตรพระเถระรับข้าวยาคูนั้นแล้วได้วางไว้บนพระหัตถ์ของพระผู้มีพระภาค พระผู้มีพระภาคทรงอธิษฐานทำให้เพียงพอแก่พระภิกษุหมู่ใหญ่ ข้าวยาคูที่นำมาด้วยบาตรใบเดียวก็เพียงพอแก่พระภิกษุทุกรูป ฝ่ายนายกากวิเชียะก็ได้ตำแหน่งเศรษฐีในวันที่ ๗ นั่นแล และมิใช่แต่จะทำของน้อยให้เป็นของมากได้เท่านั้น แม้สิ่งที่ตนมุ่งหมายในบรรดาสิ่งของเป็นต้นว่าของอร่อยทำให้ไม่อร่อย หรือของไม่อร่อยทำให้อร่อย ทั้งหมดย่อมสำเร็จแก่ท่านผู้มีฤทธิ์ ความจริงก็เป็นเช่นนั้น พระเถระชื่อมหาอนุพะเห็นพระภิกษุมากด้วยกันไปเที่ยวบิณฑบาตได้แต่นัตดีทีเดียว ๆ นั่งน้อยอยู่ที่ฝั่งแม่น้ำ จึงอธิษฐานว่าน้ำในแม่น้ำจงเป็นเนยใส แล้วได้ให้สัญญาแก่พวกสามเณร สามเณรเหล่านั้นได้เอาขันไปตักน้ำมาถวายแก่หมู่พระภิกษุ ภิกษุทุกรูปพากันฉันอาหารกับเนยใสอย่างเอร็ดอร่อย
คำว่า ด้วยตาทิพย์ คือภิกษุผู้มีฤทธิ์ยืนอยู่ ณ ที่นี้เอง ทำแสงสว่างให้ขยายออกแล้วมองเห็นรูปของพรหมนั้น และยืนอยู่ ณ ที่นี่เอง เมื่อพรหมนั้นกล่าวก็ได้ยินเสียงและรู้วารจิตของเขาได้
คำว่า น้อมจิตไปด้วยอำนาจแห่งกาย คือน้อมจิตไปด้วยอำนาจแห่งกาย คือ ยึดจิตซึ่งมีฌานเป็นบาทวางลงในกาย คือ ทำให้คล้อยตามร่างกายให้ไปช้า ๆ เพราะว่าการไปด้วยกายเป็นของช้ากว่าใจ คำว่า หยั่งลงสู่สุญสัญญูและลหุสัญญา คือ หยั่งลง, เข้าไป, ถูกต้อง, ถึงพร้อม ด้วยสุญสัญญาและลหุสัญญา อันเกิดพร้อมกับจิตที่มีฤทธิ์ซึ่งมีฌานเป็นบาท เป็นอารมณ์ ที่ชื่อว่าสุญสัญญา ได้แก่สัญญาอัน