ฉบับ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (อาจ อาสโภ)
สมณะหรือพราหมณ์บางคนปฏิญาณตนว่าเป็นพรหมจารี ไม่เสพเมถุนธรรมกับมาตุคาม แต่ยังยินดีการลูบคลำ การขัดสี การให้อาบน้ำ และการนวดของมาตุคาม ความยินดีนั้นเป็นความขาด ความทะลุ ความด่าง และความพร้อยแห่งพรหมจรรย์ เขายังไม่พ้นจากชาติ ชรา มรณะ โสกะ ปริเทวะ ทุกข์ โทมนัส และอุปายาส.
อีกประการหนึ่ง แม้ไม่ยินดีการลูบคลำเป็นต้น แต่ยังเล่นหัว หัวเราะ ล้อเลียน และรื่นเริงกับมาตุคาม ความยินดีนั้นก็เป็นเมถุนสังโยค ทำพรหมจรรย์ให้ขาด ทะลุ ด่าง และพร้อย.
อีกประการหนึ่ง แม้ไม่เล่นหัวเช่นนั้น แต่ยังเพ่งดูตาต่อตากับมาตุคาม ยินดีในการเห็นรูปและอาการของมาตุคาม ความยินดีนั้นก็เป็นเครื่องผูกพันในเมถุน.
อีกประการหนึ่ง แม้ไม่เพ่งดูเช่นนั้น แต่ยังฟังเสียงของมาตุคามผู้หัวเราะ พูด ร้องเพลง หรือร้องไห้อยู่ภายนอกฝาหรือกำแพง แล้วเกิดความยินดี ความยินดีนั้นก็เป็นเหตุให้พรหมจรรย์เศร้าหมอง.
อีกประการหนึ่ง แม้ไม่ฟังเสียงเช่นนั้น แต่ยังระลึกถึงการหัวเราะ การพูด และการเล่นหัวที่เคยมีมาแต่ก่อนกับมาตุคาม แล้วเกิดความยินดี ความยินดีนั้นก็เป็นเมถุนสังโยคอีกประการหนึ่ง.