ฉบับ พระคันธสาราภิวงศ์ แปล
ส่วนในคัมภีร์ฎีกากล่าวว่า นางภิกษุณีไม่ใช่ผู้ที่ธรรมคุ้มครองแล้วจะเป็นผู้ที่มารดา
เป็นต้นคุ้มครองได้อย่างไร เพราะในคัมภีร์อรรถกถากล่าวว่า
ธมฺโมติ หิ อิธ ปาสนฺทิยธมฺโม.๕๖
“ธรรมของคนที่มีมิจฉาทิฏฐิชื่อว่า ธรรม ในที่นี้”
แม้ธรรมในพระศาสนาย่อมสมควรอีกด้วย เพราะอุปัชฌาย์เป็นต้นผู้ประพฤติ
พรหมจรรย์ร่วมกันย่อมเป็นเช่นกับมารดาของนางภิกษุณี ดังสาธกในอรรถกถาของ
สิกขาปทวิภังค์ว่า
มิจฉาจาโรปิ ทุสสีลาย ฯลฯ สามเณริยา ปุถุชนภิกขุนิยา โสตาปนุนาย
สกทาคามินิยา ตโต อนาคามินิยา วีติกกโม มหาสาวชโช. ขีณาสวาย ปน เอกนุตมหา-
สาวชโช วา.๕๗
“การประพฤติมิชอบในสตรีผู้ไม่มีศีลมีโทษน้อย การประพฤติมิชอบในสตรีผู้
ประพฤติเหมือนวัวมีโทษมากกว่า...การประพฤติมิชอบในสามเณรี...นางภิกษุณีผู้เป็น
ปุถุชน...นางภิกษุณีผู้เป็นพระโสดาบัน...พระสกทาคามี...พระอนาคามี มีโทษมากกว่า
ส่วนการประพฤติมิชอบ ในนางภิกษุณีผู้สิ้นกิเลสมีโทษมากโดยแท้”
ถามว่า : เหตุใดพระอนุรุทธอาจารย์จึงไม่รวมการดื่มสุราเข้าไว้ในกายกรรมที่เป็น
อกุศลซึ่งตรัสไว้โดยความเป็นกรรมที่ส่งผลให้ไปเกิดในอบาย ดังพุทธวจนะว่า
สุราเมรปานํ ภิกฺขเว อาเสวิตํ ภาวิตํ พหุลีกตํ นิรยสํวตฺตนิกํ ติรจฺฉานโยนิสํวตฺตนิกํ
เปตฺติวิสยสํวตฺตนิกํ. โย จ สพฺพลหุโก สุราเมรปานสฺส วิปาโก. โส มนุสฺสภูตสฺส
อุมมตฺตกสํวตฺตนิโก โหติ.๕๘
“ดูกรภิกษุทั้งหลาย การดื่มสุราเมรัยที่บุคคลช่องเสพทำให้มีมาก ย่อมส่งผลให้
ไปเกิดในนรก กำเนิดแห่งดิรัจฉาน หรือที่อยู่ของเปรต ผลของการดื่มสุราเมรัยขั้นต่ำ
ทำให้ผู้ที่มาเกิดเป็นมนุษย์กลายเป็นคนวิกลจริต”