ปริจเฉทที่ ๒๐
มัคคามัคคญาณทัสสนวิสุทธินิเทศ
(คำอธิบายมัคคามัคคญาณทัสสนวิสุทธิ)
การกำหนดรู้ความเกิดดับโดยสังเขป
๑๒๖๓. กลาปสมฺมสเนเนว โยโค กรณิโย สิยา
มคฺคามคฺเค ตุ ญาณํ ต- มธิคนฺตุํ ปนิจฺฉตา.
“ผู้ปรารถนาบรรลุญาณที่รู้เห็นทางและสิ่งที่มิใช่ทางนั้นพึงเจริญความเพียรด้วย การพิจารณาโดยความเป็นกลุ่ม”
๑๒๖๔. ปจฺจุปฺปนฺนสฺส ธมฺมสฺสนิพฺพตฺติ อุทโย มโต
วโย วิปริณาโมติ ตสฺเสว สมุทีริตา.
๑๒๖๕. อนุปสฺสนาปิ ญาณนฺติ วรญาเณน เทสิตํ
โส ปเนวํ ปชานาติ โยคาวจรมาณโว.
๑๒๖๖. อิมสฺส นามรูปสฺสปุพฺเพ อุปฺปตฺติโต ปน
นิจโย ราสิ วา นตฺถิ ตถา อุปฺปชฺชโตปิ จ.
๑๒๖๗. ราสิโต นิจยา วาปิ นตฺถิ อาคมนนฺติ จ
ตถา นิรุชฺฌมานสฺสน ทิสาคมนนฺติ จ.
๑๒๖๘. นิรุทฺธสฺสาปิ เอกสฺมึ ฐาเน นตฺถิ จโยติ จ
เอตฺถ วีณูปมา วุตฺตา เอตสฺสตฺถสฺส ทีปเน.
“ความเกิดขึ้นแห่งธรรมที่เป็นปัจจุบันชื่อว่าอุทยะ ความแปรปรวน ชื่อว่า วยะ