มัจฉริยเจตสิก

มัจฉริยะคือสภาพธรรมที่ตระหนี่และหวงแหนสมบัติหรือคุณความดีของตน

ทำให้จิตไม่ต้องการให้ผู้อื่นมีส่วนร่วม หรือได้รับสิ่งที่ตนกำลังครอบครองและหวงแหน

ปรากฏเป็นการปิดบัง การไม่แบ่งปัน หรือความไม่พอใจเมื่อผู้อื่นมาเกี่ยวข้องกับสิ่งของตน

เกิดกับโทสมูลจิตตามเหตุปัจจัย ไม่เกิดทุกครั้ง และไม่เกิดพร้อมกับอิสสาหรือกุกกุจจะในจิตดวงเดียว