ตัตรมัชฌัตตตาเจตสิก

สภาพธรรมที่วางจิตและเจตสิกที่เกิดร่วมกันให้ดำเนินไปอย่างเป็นกลางและสมดุล

ป้องกันความเอนเอียงและควบคุมธรรมที่เกิดร่วมกันให้ทำกิจของตนอย่างสม่ำเสมอ

ปรากฏเป็นความเป็นกลาง ความสมดุล และการมองอารมณ์โดยไม่เข้าข้างฝ่ายใด

เกิดร่วมกับโสภณจิตทุกดวง และเมื่อพัฒนาในพรหมวิหารย่อมปรากฏเป็นอุเบกขาพรหมวิหาร