Sekhiya

เสขิยวัตร 75

The Seventy-Five Training Rules

75 สิกขาบท 7 วรรค พระวินัยปิฎก

เสขิยวัตรในพระวินัย

เสขิยวัตร คือข้อศึกษาและข้อสำเหนียกเพื่อฝึกความสำรวมเรียบร้อยของภิกษุ หมวดนี้มีทั้งหมด 75 สิกขาบท แบ่งเป็น 7 วรรค ครอบคลุมการนุ่งห่ม การสำรวมกิริยา การฉัน การรับบิณฑบาต และข้อควรสำรวมในการแสดงธรรม

เสขิยสิกขาบท 75

1

ปริมัณฑลวรรค: หมวดว่าด้วยการนุ่งห่มเรียบร้อย

10 สิกขาบท
  1. 1
    สิกขาบทที่ 1
    ภิกษุพึงครองอันตรวาสกให้เรียบร้อย คือปิดบริเวณสะดือ บริเวณเข่า ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ ครองอันตรวาสกย้อยข้างหน้าบ้าง ข้างหลังบ้าง ต้อง อาบัติทุกกฏ
  2. 2
    สิกขาบทที่ 2
    ภิกษุพึงครองอุตตราสงค์ให้เรียบร้อย คือ ทำชายจีวรทั้งสองให้เสมอกัน ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ ครองอุตตราสงค์ย้อยข้างหน้าบ้าง ย้อยข้างหลังบ้าง ต้อง อาบัติทุกกฏ
  3. 3
    สิกขาบทที่ 3
    ภิกษุพึงปกปิดกายให้ดี ไปในละแวกบ้าน คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ เดินเปิดกายไปในละแวกบ้าน ต้องอาบัติทุกกฏ
  4. 4
    สิกขาบทที่ 4
    ภิกษุพึงปกปิดกายให้ดีนั่งในละแวกบ้าน คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ นั่งเปิดกายในละแวกบ้าน ต้องอาบัติทุกกฏ
  5. 5
    สิกขาบทที่ 5
    ภิกษุพึงสำรวมดี ไปในละแวกบ้าน คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ คะนองมือบ้าง คะนองเท้าบ้าง ไปในละแวกบ้าน ต้อง อาบัติทุกกฏ
  6. 6
    สิกขาบทที่ 6
    ภิกษุพึงสำรวมดี นั่งในละแวกบ้าน คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ เดินมองดูที่นั้น ๆ ไปในละแวกบ้าน ต้องอาบัติทุกกฏ
  7. 7
    สิกขาบทที่ 7
    ภิกษุพึงทอดจักษุลง มองดูชั่วแอก ไปในละแวกบ้าน คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ เดินมองดูที่นั้น ๆ ไปในละแวกบ้าน ต้องอาบัติทุกกฏ
  8. 8
    สิกขาบทที่ 8
    ภิกษุพึงมีจักษุทอดลง มองดูชั่วแอก นั่งในละแวกบ้าน คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ นั่งมองดูที่นั้น ๆ ในละแวกบ้าน ต้องอาบัติทุกกฏ
  9. 9
    สิกขาบทที่ 9
    ภิกษุไม่พึงเวิกผ้า ไปในละแวกบ้าน คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ เวิกผ้าขึ้นข้างเดียวหรือทั้งสองข้าง ไปในละแวกบ้าน ต้อง อาบัติทุกกฏ
  10. 10
    สิกขาบทที่ 10
    ภิกษุไม่พึงนั่งเวิกผ้าในละแวกบ้าน คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ นั่งเวิกผ้าขึ้นข้างเดียวหรือทั้งสองข้างในละแวกบ้าน ต้อง อาบัติทุกกฏ
2

อุชชัคฆิกวรรค: หมวดว่าด้วยการหัวเราะ

10 สิกขาบท
  1. 11
    สิกขาบทที่ 1
    ภิกษุไม่พึงหัวเราะดัง ไปในละแวกบ้าน คือ ภิภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ หัวเราะดัง ไปในละแวกบ้าน ต้องอาบัติทุกกฏ
  2. 12
    สิกขาบทที่ 2
    ภิกษุไม่พึงนั่งหัวเราะดังในละแวกบ้าน คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ นั่งหัวเราะดังในละแวกบ้าน ต้องอาบัติทุกกฏ
  3. 13
    สิกขาบทที่ 3
    ภิกษุพึงพูดเสียงเบาไปในละแวกบ้าน คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ ตะโกนเสียงดังไปในละแวกบ้าน ต้องอาบัติทุกกฏ
  4. 14
    สิกขาบทที่ 4
    ภิกษุพึงนั่งพูดเสียงเบาในละแวกบ้าน คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ นั่งตะโกนเสียงดังในละแวกบ้าน ต้องอาบัติทุกกฏ
  5. 15
    สิกขาบทที่ 5
    ภิกษุไม่พึงเดินโคลงกายไป พึงเดินประคองกายไปในละแวกบ้าน คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ เดินโคลงกายไปในละแวกบ้าน ต้องอาบัติทุกกฏ
  6. 16
    สิกขาบทที่ 6
    ภิกษุไม่พึงนั่งโคลงกาย พึงนั่งประคองกายในละแวกบ้าน คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ นั่งโคลงกายในละแวกบ้าน ต้องอาบัติทุกกฏ
  7. 17
    สิกขาบทที่ 7
    ภิกษุไม่พึงแกว่งแขนไป พึงเดินประคองแขนไปในละแวกบ้าน คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ แกว่งแขน เดินห้อยแขนไปในละแวกบ้าน ต้องอาบัติทุกกฏ
  8. 18
    สิกขาบทที่ 8
    ภิกษุไม่พึงนั่งแกว่งแขน พึงนั่งประคองแขนในละแวกบ้าน คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ นั่งแกว่งแขนห้อยแขนในละแวกบ้าน ต้องอาบัติทุกกฏ
  9. 19
    สิกขาบทที่ 9
    ภิกษุไม่พึงเดินโคลงศีรษะไป พึงเดินประคองศีรษะไปในละแวกบ้าน คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ เดินโคลงศีรษะทำคอพับไปในละแวกบ้าน ต้องอาบัติทุกกฏ
  10. 20
    สิกขาบทที่ 10
    ภิกษุไม่พึงนั่งโคลงศีรษะ พึงนั่งประคองศีรษะในละแวกบ้าน คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ นั่งโคลงศีรษะทำคอพับในละแวกบ้าน ต้องอาบัติทุกกฏ
3

ขัมภตกวรรค: หมวดว่าด้วยการเท้าสะเอว

10 สิกขาบท
  1. 21
    สิกขาบทที่ 1
    ภิกษุไม่พึงเดินเท้าสะเอวไปในละแวกบ้าน คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ เดินเท้าสะเอวข้างเดียวหรือสองข้างไปในละแวกบ้าน ต้อง อาบัติทุกกฏ
  2. 22
    สิกขาบทที่ 2
    ภิกษุไม่พึงนั่งเท้าสะเอวในละแวกบ้าน คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ นั่งเท้าสะเอวข้างเดียวหรือสองข้างในละแวกบ้าน ต้องอาบัติ ทุกกฏ
  3. 23
    สิกขาบทที่ 3
    ภิกษุไม่พึงเดินคลุมศีรษะไปในละแวกบ้าน คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ เดินคลุมศีรษะไปในละแวกบ้าน ต้องอาบัติทุกกฏ
  4. 24
    สิกขาบทที่ 4
    ภิกษุไม่พึงนั่งคลุมศีรษะในละแวกบ้าน คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ นั่งคลุมศีรษะในละแวกบ้าน ต้องอาบัติทุกกฏ
  5. 25
    สิกขาบทที่ 5
    ภิกษุไม่พึงเดินกระโหย่งไปในละแวกบ้าน คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ เดินกระโหย่งไปในละแวกบ้าน ต้องอาบัติทุกกฏ
  6. 26
    สิกขาบทที่ 6
    ภิกษุไม่พึงนั่งรัดเข่าในละแวกบ้าน คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ นั่งรัดเข่าด้วยมือหรือด้วยผ้าในละแวกบ้าน ต้องอาบัติ ทุกกฏ
  7. 27
    สิกขาบทที่ 7
    ภิกษุพึงรับบิณฑบาตโดยเคารพ คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ รับบิณฑบาตโดยไม่เคารพ ทำเหมือนจะทิ้ง ต้องอาบัติ ทุกกฏ
  8. 28
    สิกขาบทที่ 8
    ภิกษุพึงรับบิณฑบาตโดยเคารพ คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ รับบิณฑบาตโดยไม่เคารพ ทำเหมือนจะทิ้ง ต้องอาบัติ ทุกกฏ
  9. 29
    สิกขาบทที่ 9
    ภิกษุพึงรับบิณฑบาตพอเหมาะกับแกง คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ เลือกรับเฉพาะแกงมาก ต้องอาบัติทุกกฏ
  10. 30
    สิกขาบทที่ 10
    ภิกษุพึงรับบิณฑบาตเสมอขอบปากบาตร คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ รับบิณฑบาตจนล้นขอบปากบาตร ต้องอาบัติทุกกฏ
4

สักกัจจวรรค: หมวดว่าด้วยความเคารพ

10 สิกขาบท
  1. 31
    สิกขาบทที่ 1
    ภิกษุพึงฉันบิณฑบาตโดยเคารพ คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ ฉันบิณฑบาตโดยไม่เคารพ ทำเหมือนไม่อยากจะฉัน ต้อง อาบัติทุกกฏ
  2. 32
    สิกขาบทที่ 2
    ภิกษุพึงให้ความสำคัญในบาตร ขณะฉันบิณฑบาตพ คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ ฉันบิณฑบาตมองดูไปที่นั้น ๆ ต้องอาบัติทุกกฏ
  3. 33
    สิกขาบทที่ 3
    ภิกษุพึงฉันบิณฑบาตไปตามลำดับ คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ ฉันบิณฑบาตเจาะลงในที่นั้น ๆ ต้องอาบัติทุกกฏติทุกกฏ
  4. 34
    สิกขาบทที่ 4
    ภิกษุพึงฉันบิณฑบาตพอเหมาะกับแกง คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ ฉันเฉพาะแกงมาก ต้องอาบัติทุกกฏ
  5. 35
    สิกขาบทที่ 5
    ภิกษุไม่พึงฉันบิณฑบาตขยุ้มลงแต่ยอด คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ ฉันบิณฑบาตขยุ้มลงแต่ยอด ต้องอาบัติทุกกฏ
  6. 36
    สิกขาบทที่ 6
    ภิกษุไม่พึงใช้ข้าวสุกกลบแกงหรือกับข้าว เพราะอยากได้มาก คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ ใช้ข้าวสุกกลบแกงหรือกับข้าว เพราะอยากได้มาก ต้อง อาบัติทุกกฏ
  7. 37
    สิกขาบทที่ 7
    ภิกษุไม่เป็นไข้ ไม่พึงออกปากขอแกงหรือข้าวสุกมาฉันส่วนตัว คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ ไม่เป็นไข้ ออกปากขอแกงหรือข้าวสุกมาฉันส่วนตัว ต้อง อาบัติทุกกฏ
  8. 38
    สิกขาบทที่ 8
    ภิกษุไม่พึงมุ่งตำหนิ มองดูบาตรของภิกษุเหล่าอื่น คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ มุ่งตำหนิ มองดูบาตรของภิกษุเหล่าอื่น ต้องอาบัติทุกกฏ
  9. 39
    สิกขาบทที่ 9
    ภิกษุไม่พึงทำคำข้าวให้ใหญ่เกิน คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ ทำคำข้าวให้ใหญ่เกิน ต้องอาบัติทุกกฏ
  10. 40
    สิกขาบทที่ 10
    ภิกษุพึงทำคำข้าวให้กลม คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ ทำคำข้าวยาว ต้องอาบัติทุกกฏ
5

กพฬวรรค: หมวดว่าด้วยคำข้าว

10 สิกขาบท
  1. 41
    สิกขาบทที่ 1
    ภิกษุไม่พึงอ้าปากรอคำข้าวที่ยังไม่ถึงปาก คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ อ้าปากรอคำข้าวที่ยังไม่ถึงปาก ต้องอาบัติทุกกฏ
  2. 42
    สิกขาบทที่ 2
    ภิกษุขณะกำลังฉัน ไม่พึงสอดมือทั้งหมดเข้าในปาก คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ ขณะกำลังฉันสอดมือทั้งหมดเข้าไปในปาก ต้องอาบัติทุกกฏ
  3. 43
    สิกขาบทที่ 3
    ภิกษุไม่พึงพูดคุย ขณะที่ในปากมีคำข้าว คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ พูดคุยขณะที่ในปากมีคำข้าว ต้องอาบัติทุกกฏ
  4. 44
    สิกขาบทที่ 4
    ภิกษุไม่พึงฉันโยนคำข้าว คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ ฉันโยนคำข้าว ต้องอาบัติทุกกฏ
  5. 45
    สิกขาบทที่ 5
    ภิกษุไม่พึงฉันกัดคำข้าว คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ ฉันกัดคำข้าว ต้องอาบัติทุกกฏ
  6. 46
    สิกขาบทที่ 6
    ภิกษุไม่พึงฉันทำกระพุ้งแก้มตุ่ย คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ ฉันทำกระพุ้งแก้มตุ่ยข้างเดียวหรือทั้งสองข้าง ต้องอาบัติ ทุกกฏ
  7. 47
    สิกขาบทที่ 7
    ภิกษุไม่พึงฉันสลัดมือ คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ ฉันสลัดมือ ต้องอาบัติทุกกฏ
  8. 48
    สิกขาบทที่ 8
    ภิกษุไม่พึงฉันโปรยเมล็ดข้าว คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ ฉันโปรยเมล็ดข้าว ต้องอาบัติทุกกฏ
  9. 49
    สิกขาบทที่ 9
    ภิกษุไม่พึงฉันแลบลิ้น คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ ฉันแลบลิ้น ต้องอาบัติทุกกฏ
  10. 50
    สิกขาบทที่ 10
    ภิกษุไม่พึงฉันทำเสียงดังจั๊บ ๆ คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ ฉันทำเสียงดังจั๊บ ๆ ต้องอาบัติทุกกฏ
6

สุรุสุรุวรรค: หมวดว่าด้วยการฉันดังซู้ดๆ

10 สิกขาบท
  1. 51
    สิกขาบทที่ 1
    ภิกษุไม่พึงฉันทำเสียงดังซู้ดๆ คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ ฉันทำเสียงดังซู้ดๆ ต้องอาบัติทุกกฏ
  2. 52
    สิกขาบทที่ 2
    ภิกษุไม่พึงฉันเลียมือ คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ ฉันเลียมือ ต้องอาบัติทุกกฏ
  3. 53
    สิกขาบทที่ 3
    ภิกษุไม่พึงฉันเลียบาตร คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ ฉันเลียบาตร ต้องอาบัติทุกกฏ
  4. 54
    สิกขาบทที่ 4
    ภิกษุไม่พึงฉันเลียริมฝีปาก คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ ฉันเลียริมฝีปาก ต้องอาบัติทุกกฏ
  5. 55
    สิกขาบทที่ 5
    ภิกษุไม่พึงจับภาชนะนํ้าดื่มด้วยมือเปื้อนอาหาร คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ จับภาชนะนํ้าดื่มด้วยมือเปื้อนอาหาร ต้องอาบัติทุกกฏ
  6. 56
    สิกขาบทที่ 6
    ภิกษุไม่พึงเทน้ำล้างบาตรมีเมล็ดข้าวในละแวกบ้าน คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ เทน้ำล้างบาตรมีเมล็ดข้าวในละแวกบ้าน ต้องอาบัติทุกกฏ
  7. 57
    สิกขาบทที่ 7
    ภิกษุไม่พึงแสดงธรรมแก่คนไม่เป็นไข้ผู้กั้นร่ม คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ แสดงธรรมแก่คนไม่เป็นไข้ผู้กั้นร่ม ต้องอาบัติทุกกฏ
  8. 58
    สิกขาบทที่ 8
    ภิกษุไม่พึงแสดงธรรมแก่คนไม่เป็นไข้ผู้ถือไม้พลอง คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ แสดงธรรมแก่คนที่ไม่เป็นไข้ผู้ถือไม้พลอง ต้องอาบัติทุกกฏ
  9. 59
    สิกขาบทที่ 9
    ภิกษุไม่พึงแสดงธรรมแก่คนไม่เป็นไข้ผู้ถือศัสตรา คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ แสดงธรรมแก่คนไม่เป็นไข้ผู้ถือศัสตรา ต้องอาบัติทุกกฏ
  10. 60
    สิกขาบทที่ 10
    ภิกษุไม่พึงแสดงธรรมแก่คนที่ไม่เป็นไข้ผู้ถืออาวุธ คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ แสดงธรรมแก่คนที่ไม่เป็นไข้ผู้ถืออาวุธ ต้องอาบัติทุกกฏ
7

ปาทุกาวรรค: หมวดว่าด้วยเขียงเท้า

15 สิกขาบท
  1. 61
    สิกขาบทที่ 1
    ภิกษุไม่พึงแสดงธรรมแก่คนไม่เป็นไข้ผู้สวมเขียงเท้า คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ แสดงธรรมแก่คนที่ไม่เป็นไข้ ผู้เหยียบเขียงเท้า สวมเขียง เท้าหรือสวมเขียงเท้าหุ้มส้น ต้องอาบัติทุกกฏ
  2. 62
    สิกขาบทที่ 2
    ภิกษุไม่พึงแสดงธรรมแก่คนที่ไม่เป็นไข้ผู้สวมรองเท้า คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ แสดงธรรมแก่คนที่ไม่เป็นไข้ ที่เหยียบบนรองเท้า สวมรอง เท้า หรือสวมรองเท้าหุ้มส้น ต้องอาบัติทุกกฏ
  3. 63
    สิกขาบทที่ 3
    ภิกษุไม่พึงแสดงธรรมแก่คนไม่เป็นไข้ผู้อยู่ในยาน (ยานพาหนะ) คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ แสดงธรรมแก่คนไม่เป็นไข้ผู้อยู่ในยาน (ยานพาหนะ) ต้องอาบัติทุกกฏ
  4. 64
    สิกขาบทที่ 4
    ภิกษุไม่พึงแสดงธรรมแก่คนที่ไม่เป็นไข้ผู้อยู่บนที่นอน คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ แสดงธรรมแก่คนที่ไม่เป็นไข้ผู้อยู่บนที่นอน โดยที่สุดผู้นอน บนพื้นดิน ต้องอาบัติทุกกฏ
  5. 65
    สิกขาบทที่ 5
    ภิกษุไม่พึงแสดงธรรมแก่คนที่ไม่เป็นไข้ผู้นั่งรัดเข่า (นั่งกอดเข่า) คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ แสดงธรรมแก่คนที่ไม่เป็นไข้ ผู้นั่งรัดเข่าด้วยมือ (นั่งกอดเข่า) ต้องอาบัติ ทุกกฏ
  6. 66
    สิกขาบทที่ 6
    ภิกษุไม่พึงแสดงธรรมแก่คนที่ไม่เป็นไข้ผู้โพกศีรษะ คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ แสดงธรรมแก่คนที่ไม่เป็นไข้ผู้โพกศีรษะ ต้องอาบัติทุกกฏ
  7. 67
    สิกขาบทที่ 7
    ภิกษุไม่พึงแสดงธรรมแก่คนที่ไม่เป็นไข้ผู้คลุมศีรษะ (คลุมโปง)คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ แสดงธรรมแก่คนที่ไม่เป็นไข้ผู้โพกศีรษะ (คลุมโปง) ต้องอาบัติทุกกฏ
  8. 68
    สิกขาบทที่ 8
    ภิกษุนั่งอยู่บนพื้นดินไม่พึงแสดงธรรมแก่คนที่ไม่เป็นไข้ผู้นั่งบนอาสนะ คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ นั่งบนพื้นดินแสดงธรรมแก่คนที่ไม่เป็นไข้ผู้นั่งบนอาสนะ ต้องอาบัติทุกกฏ
  9. 69
    สิกขาบทที่ 9
    ภิกษุนั่งบนอาสนะต่ำ ไม่พึงแสดงธรรมแก่คนที่ไม่เป็นไข้ผู้นั่งบนอาสนะสูง คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ นั่งบนอาสนะต่ำ แสดงธรรมแก่คนที่ไม่เป็นไข้ผู้นั่งบน อาสนะสูง ต้องอาบัติทุกกฏ
  10. 70
    สิกขาบทที่ 10
    ภิกษุยืนอยู่ ไม่พึงแสดงธรรมแก่คนที่ไม่เป็นไข้ผู้นั่งอยู่ คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ ยืนอยู่แสดงธรรมแก่คนที่ไม่เป็นไข้ผู้นั่งอยู่ ต้องอาบัติทุกกฏ
  11. 71
    สิกขาบทที่ 11
    ภิกษุเดินอยู่ข้างหลัง ไม่พึงแสดงธรรมแก่คนที่ไม่เป็นไข้ผู้เดินไปข้างหน้า คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ เดินอยู่ข้างหลัง แสดงธรรมแก่คนที่ไม่เป็นไข้ผู้เดินไปข้าง หน้า ต้องอาบัติทุกกฏ
  12. 72
    สิกขาบทที่ 12
    ภิกษุเดินไปนอกทาง ไม่พึงแสดงธรรมแก่คนที่ไม่เป็นไข้ผู้เดินไปในทาง คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ เดินอยู่นอกทาง แสดงธรรมแก่คนที่ไม่เป็นไข้ผู้เดินไปในทาง ต้องอาบัติทุกกฏ
  13. 73
    สิกขาบทที่ 13
    ภิกษุไม่เป็นไข้ ไม่พึงยืนถ่ายอุจจาระหรือปัสสาวะ คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ ไม่เป็นไข้ยืนถ่ายอุจจาระหรือปัสสาวะ ต้องอาบัติทุกกฏ
  14. 74
    สิกขาบทที่ 14
    ภิกษุไม่เป็นไข้ไม่พึงถ่ายอุจจาระ ปัสสาวะ หรือบ้วนน้ำลายลงบนของเขียว คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ ไม่เป็นไข้ ถ่ายอุจจาระ ปัสสาวะ หรือบ้วนน้ำลายลงบน ของเขียว ต้องอาบัติทุกกฏ
  15. 75
    สิกขาบทที่ 15
    ภิกษุไม่เป็นไข้ไม่พึงถ่ายอุจจาระ ปัสสาวะ หรือบ้วนน้ำลายลงบนของเขียว คือ ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ ไม่เป็นไข้ ถ่ายอุจจาระ ปัสสาวะ หรือบ้วนน้ำลายลงบน ของเขียว ต้องอาบัติทุกกฏ

หมวดหมู่สิกขาบท 8 กลุ่ม

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka