ปาจิตตีย์ 92

ห้ามพูดเท็จ หรือห้ามการกล่าวเท็จ หรือห้ามพูดปด

ห้ามการพูดเสียดสี หรือกล่าวเสียดสี

ห้ามพูดส่อเสียด หรือห้ามกล่าวส่อเสียด

ห้ามการให้คฤหัสถ์กล่าวธรรมเป็นบทๆ

ห้ามนอนร่วมกันกับคฤหัสถ์ หรือ บุคคลที่ไม่ใช่ภิกษุด้วยกัน

ห้ามนอนร่วมกันกับมาตุคาม หรือ สตรี

ห้ามแสดงธรรมกับมาตุคาม หรือ สตรีเกิน 5-6 คำ เว้นแต่มีผู้ชายที่รู้ความอยู่

ห้ามบอกอุตตริมนุสสธรรมที่มีจริงแก่คฤหัสถ์ หรือห้ามบอกคุณธรรมวิเศษที่มีอยู่จริงแก่บุคคลที่ไม่ใช่่ภิกษุด้วยกัน

ห้ามบอกอาบัติชั่วหยาบแก่คฤหัสถ์ หรือห้ามบอกอาบัติชั่วแก่บุคคลที่ไม่ใช่ภิกษุด้วยกัน

ห้ามขุดดิน เพราะเป็นการเบียดเบียน ชีวิตสัตว์ที่อาศัยในดิน

ห้ามพราก หรือ ห้ามถอน ห้ามเด็ด ทำลาย ภูตคาม ได้แก่ พืชพันธุ์ 5 ชนิด คือ (1) พืชพันธุ์เกิดจากเหง้า (2) พืชพันธุ์เกิดจากลำต้น (3) พืชพันธุ์เกิดจากตา (4) พืชพันธุ์เกิดจากยอด (5) พืชพันธุ์เกิดจากเมล็ด

ห้ามพูดกลบเกลื่อน หรือ ห้ามพูดเฉไฉ ห้ามพูดแถไปเรื่อย ห้ามตอบไม่ตรงคำถาม จนทำให้สงฆ์ลำบาก

ห้ามการกล่าวให้เพ่งโทษ

ห้ามไม่เก็บเสนาสนะ คือ เตียง ตั่ง ฟูก หรือไม่มอบหมายให้มีการเก็บให้เรียบร้อย

ห้ามการไม่เก็บที่นอน หรือไม่มอบหมายให้มีการเก็บที่นอนเมื่อใช้สอยแล้ว

ห้ามเข้าไปแทรกแซง หรือเบียดเสียดในวิหารที่ภิกษุอื่นอยู่ก่อน

ห้ามฉุดกระชาก ลากออก หรือห้ามใช้กำลังฉุดลากภิกษุด้วยกันออกจากวิหาร

ห้ามนั่ง หรือนอนบนเตียง หรือบนตั่ง บนกุฎีชั้นลอย

ห้ามการสร้างวิหารใหญ่

ห้ามการอุปโภค และบริโภคน้ำที่มีสิ่งมีชีวิต หรือรู้ว่ามีสัตว์อยู่ในน้ำนั้น ห้ามนำไปใช้อุปโภค บริโภค

ห้ามสั่งสอนภิกษุณี เว้นแต่ได้รับการแต่งตั้งจากสงฆ์

ห้ามสั่งสอนภิกษุณีในเวลาที่ดวงอาทิตย์ตกดิน แม้จะได้รับการแต่งตั้งจากสงฆ์ก็ตาม

ห้ามไปสั่งสอนภิกษุณีถึงที่สำนัก เว้นแต่ภิกษุณีเป็นไข้ เจ็บป่วย

ห้ามสั่งสอนภิกษุณีเพราะเห็นแก่อามิส หรือห้ามสั่งสอนภิกษุณี เพราะเห็นแก่สินจ้าง สินบน สิ่งของตอบแทน

ห้ามถวายจีวรแก่ภิกษุณีที่ไม่ใช่ญาติ

ว่าด้วยการเย็บจีวรให้ภิกษุณีที่ไม่ใช่ญาติ

ห้ามชักชวนภิกษุณีเดินทางร่วมกัน

ห้ามโดยสารเรือลำเดียวกันกับภิกษุณี

ห้ามฉันบิณฑบาตที่ภิกษุณีแนะนำให้จัดเตรียม หรือห้ามกินอาหารบิณฑบาตที่ภิกษุณีแนะนำให้จัดเตรียม

ห้ามนั่งในที่ลับกับภิกษุณี

ห้ามการฉันภัตตาหารในที่พักแรมเป็นประจำ

ห้ามการฉันคณโภชนะ คึอ การฉันคณโภชนะ มีได้ 2 กรณี (1) ทายกนิมนต์ไปฉันโดยออกชื่อโภชนะ 5 และพระตั้งแต่ 4 รูปขึ้นไป รับนิมนต์ไปฉันด้วยกัน (2) ภิกษุออกปากขอภัตตาหารมาฉัน

ห้ามภิกษุรับนิมนต์ฉันภัตตาหารของทายกรายหนึ่งแล้ว ไปฉันภัตตาหารของทายกรายอื่นก่อนแล้วกลับมาฉันรายแรกภายหลัง โดยมิได้ยกนิมนต์รายแรกให้ภิกษุรูปอื่น

ห้ามมารดาของนางกาณา ถวายทานแก่พระภิกษุผู้รับโดยไม่รู้ประมาณ

ห้ามบอกห้ามภัตตาหารและฉันภัตตาหารที่เป็นเดน) ที่ชื่อว่า บอกห้ามภัตตาหาร คือ (1) ภิกษุกำลังฉัน (2) ทายกนำโภชนะมา ถวาย (3) ทายกอยู่ในหัตถบาสน้อมถวาย (4) ภิกษุบอกห้าม และ ที่ชื่อว่า ที่เป็นเดน คือ (1) ของที่ภิกษุทำให้เป็นกัปปิยะแล้ว (2) ของที่ภิกษุ รับประเคนแล้ว (3) ของที่ภิกษุยกขึ้นส่งให้แล้ว (4) ของที่อยู่ในหัตถบาส (5) ของ ที่ภิกษุฉันแล้ว (6) ของที่ภิกษุฉันแล้วบอกห้าม แต่ยังไม่ลุกจากอาสนะ (7) ของที่ ภิกษุกล่าวว่า “ทั้งหมดนั่นพอแล้ว” (8) ของเป็นเดนภิกษุเป็นไข้ นี้ชื่อว่าที่เป็นเดน

ห้ามบอกห้ามภัตตาหารและให้ภัตตาหารที่ไม่เป็นเดน) ที่ชื่อว่า บอกห้ามภัตตาหาร คือ (1) ภิกษุกำลังฉัน (2) ทายกนำโภชนะมา ถวาย (3) ทายกอยู่ในหัตถบาสน้อมถวาย (4) ภิกษุบอกห้าม และ ที่ชื่อว่า ที่ไม่เป็นเดน คือ (1) ของที่ยังมิได้ทำให้เป็นกัปปิยะ (2) ของที่ภิกษุ ยังมิได้รับประเคน (3) ของที่ภิกษุยังมิได้ยกขึ้นส่งให้ (4) ของที่อยู่นอกหัตถบาส (5) ของที่ภิกษุยังมิได้ลงมือฉัน (6) ของที่ภิกษุลงมือฉันแล้วบอกห้าม ลุกจาก อาสนะแล้ว (7) ของที่ภิกษุยังมิได้กล่าวว่า “ทั้งหมดนั่นพอแล้ว” (8) ของไม่เป็น เดนภิกษุเป็นไข้ นี้ชื่อว่าที่ไม่เป็นเดน

ห้ามฉันโภชนะในเวลาวิกาล คือ ช่วงเวลาหลังเที่ยงวันไปจนถึงรุ่งอรุณของวันใหม่

ห้ามสะสมโภชนะ

ห้ามออกปากขอโภชนะอันประณีต

ห้ามกลืนอาหารที่ยังไม่ได้รับประเคน นอกจากน้ำและไม้ชำระฟัน

ห้ามให้ของด้วยตนเองแก่นักบวชเปลือย หรือ เดียรถีย์ คือผู้ถือลัทธินอกพระพุทธศาสนา เป็นนักบวชผู้ถือลัทธิอื่น

ห้ามชวนภิกษุอื่นบิณฑบาตด้วยกัน แล้วนิมนต์ให้กลับโดยไม่มีเหตุอันควร

ห้ามเข้าไปในห้องนอนที่มีสตรีและบุรุษอยู่กัน 2 คน

ห้ามนั่งอาสนะที่มีสิ่งกำบัง เช่น ฝา บานประตู เสื่อลำแพน ม่าน ต้นไม้ เสา ในที่ลับหูลับตากับสตรี

ห้ามนั่งในที่ลับหูลับตากับสตรีเพียงลำพัง

ห้ามรับนิมนต์ไว้แล้ว มีภัตตาหารอยู่แล้ว ยังเที่ยวสัญจรไปที่อื่นก่อนหรือหลังเวลาฉันภัตตาหาร

ห้ามออกปากขอยาที่ไม่มีผู้ปวารณา

ห้ามไปดูกองทัพที่เคลื่อนขบวนออกรบ

ห้ามพักแรมอยู่ในกองทัพ

ห้ามไปดูสนามรบ

ห้ามดื่มสุราและเมรัย

ห้ามใช้นิ้วมือจี้กันและกันให้หัวเราะ

ห้ามการเล่นนํ้า

ห้ามแสดงอาการไม่เอื้อเฟื้อต่อคำตักเตือน คือ แสดงความไม่เคารพต่อบุคคลผู้ตักเตือน หรือไม่เคารพต่อพระธรรม

ห้ามการทำให้ตกใจ

ห้ามก่อไฟผิง

ห้ามการสรงน้ำนอกสมัย

ห้ามใส่จีวรใหม่ที่ยังมิได้ทำให้เสียสี

ห้ามวิกัปปจีวรด้วยตนเอง หรือใช้สอยจีวรที่ยังไม่ได้ปัจจุทธรณ์

ห้ามซ่อนจีวรภิกษุอื่น

ห้ามความจงใจปลงชีวิตสัตว์ดิรัจฉาน

ห้ามการบริโภคน้ำที่มีสัตว์มีชีวิต

ห้ามรื้อฟื้นอธิกรณ์ขึ้นมาพิจารณาใหม่

ห้ามปกปิดอาบัติชั่วหยาบ

ห้ามอุปสมบทให้บุคคลมีอายุต่ำกว่า 20 ปี

ห้ามเดินทางไกลร่วมกับพ่อค้าเกวียนผู้เป็นโจร

ห้ามชักชวนเดินทางไกลร่วมกับมาตุคาม

ห้ามภิกษุกล่าวตู่พระผู้มีพระภาค

ห้ามคบหาภิกษุที่ถูกสงฆ์ลงอุกเขปนียกรรม

ห้ามภิกษุคบหากับสามเณรผู้กล่าวตู่พระผู้มีพระภาค

ห้ามพูดก้าวร้าว แสดงความไม่เชื่อฟัง หากภิกษุว่าด้วยการกล่าวตักเตือนผู้ร่วมประพฤติธรรมโดยชอบธรรม

ห้ามพูดถึงความยุ่งยากแห่งสิกขาบท หรือห้ามดูหมิ่นสิกขาบท

ห้ามทำให้ผู้อื่นหลง

ห้ามทำร้ายร่างกายภิกษุอื่น

ห้ามเงื้อฝ่ามือขึ้นทำทีว่าจะทำร้าย

ห้ามใส่ความด้วยอาบัติสังฆาทิเสสที่ไม่มีมูล

ห้ามจงใจก่อความรำคาญแก่ภิกษุอื่น

ห้ามแอบฟังภิกษุทะเลาะกัน

ห้ามคัดค้านกรรมที่ถูกต้อง

ห้ามลุกจากอาสนะก่อนการให้ฉันทะ

ห้ามถวายจีวรแก่พระทัพพมัลลบุตร หรือ ให้จีวรไปแล้วกลับ ติเตียนในภายหลังว่าลำเอียงเพราะความคุ้นเคย

ห้ามน้อมลาภที่เป็นของสงฆ์ไปเพื่อบุคคล หรือจำเพาะเจาะจงว่าให้ถวายแก่ตน แก่สงฆ์กลุ่มนี้,แก่ส่งฆ์กลุ่มนั้น

ห้ามเข้าเขตพระราชฐานชั้นใน

ห้ามเก็บรัตนะที่เจ้าของลืมไว้ หรือ แก้ว แหวน เงิน ทอง ของมีค่าทุกอย่าง

ห้ามเข้าหมู่บ้านหลังเที่ยงวันล่วงไปแล้วจนถึงอรุณขึ้น

ห้ามทำกล่องเข็มด้วยกระดูกเป็นต้น

ห้ามทำเตียงและตั่ง หรือการทำเตียงและตั่งสูงใหญ่เกินประมาณ

ห้ามทำเตียงตั่งหุ้มนุ่น

ห้ามทำผ้ารองนั่งขนาดใหญ่เกินประมาณ

ห้ามทำผ้าปิดฝีใหญ่เกินประมาณ

ห้ามทำผ้าอาบนํ้าฝนไม่ได้ขนาด หรือเกินประมาณ

ห้ามทำ หรือสวมจีวรใหญ่เกินประมาณ