Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 21 หน้าที่ 151

เล่ม มมร. 21 หน้า 151 ข้อ 534
ดุจพระจันทร์ซึ่งพ้นแล้วจากเมฆ ฉะนั้น ภิกษุใดแล ยังเป็นหนุ่ม ย่อมขวนขวาย ในพระพุทธศาสนา ภิกษุนั้นย่อมยังโลกนี้ ให้สว่าง ดุจพระจันทร์ซึงพ้นแล้วจากเมฆ ฉะนั้น. ขอศัตรูทั้งหลายของเราจงพึงธรรม กถาเถิด ขอศัตรูทั้งหลายของเราจงขวน- ขวายในพระพุทธศาสนาเถิด อมนุษย์ ทั้งหลายที่เป็นศัตรูของเรา จงคบสัตบุรุษ ผู้ชวนให้ถือธรรมเถิด. ขอจงคบความผ่องแผ่ว คือ ขันติ ความ สรรเสริญ คือ เมตตาเถิดขอจงพึง ธรรมตามกาล และจงกระทำตามธรรมนั้น เถิด ผู้ที่เป็นศัตรูนั้น ไม่พึงเบียดเบียนเรา หรือใคร ๆ อื่นนั้นเลย ผู้ถึงความสงบ อย่างยิ่งแล้วพึงรักษาไว้ซึงสัตว์ที่สะดุ้งและ ที่มั่นคง คนทดน้ำย่อมชักนำไปได้ ช่างศร ย่อมดัดลูกศรได้ ช่างถากย่อมถากไม้ได้ ฉันใด บัณฑิตทั้งหลายย่อมทรมานตนได้ ฉันนั้น
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka