พระไตรปิฎก

คนบางพวกย่อมฝึกสัตว์ ด้วยท่อน ไม้บ้าง ด้วยขอบ้าง ด้วยแส้บ้าง เราเป็น ผู้ที่พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงฝึกแล้วโดยไม่ ต้องใช้อาชญาไม่ต้องใช้ศาสตรา เมื่อก่อน เรามีชื่อว่าอหิงสกะ แต่ยังเบียดเบียนสัตว์ อยู่ วันนิเรามีชื่อตรงความจริงเราไม่เบียด เบียนใคร ๆ เลย เมื่อก่อน เราเป็นโจร ปรากฏชื่อว่าองคุลิมาล ถูกกิเลสดุจห้วง น้ำใหญ่พัดไป มาถึงพระพุทธเจ้าเป็น สรณะแล้ว เมื่อก่อนเรามีมือเปื้อนเลือด ปรากฏชื่อว่า องคุลิมาล ถึงพระพุทธเจ้า เป็นสรณะ จึงถอนตัณหาอันจะนำไปสู่ภพ เสียได้ เรากระทำกรรมที่จะให้ถึงทุคติ เช่นนั้นไว้มาก อันวิบากของกรรมถูกต้อง แล้ว เป็นผู้ไม่มีหนี้ บริโภคโภชนะ พวก ชนที่เป็นพาลทรามปัญญา ย่อมประกอบ ตามซึ่งความประมาท ส่วนนักปราชญ์ทั้ง หลาย ย่อมรักษาความไม่ประมาทไว้ เหมือนทรัพย์อันประเสริญ ฉะนั้น ท่าน ทั้งหลายจงอย่าประกอบตามซึ่งความประ- มาท อย่าประกอบตามความชิดชมด้วย สามารถความยินดีในกาม เพราะว่าผู้ไม่ ประมาทแล้ว เพ่งอยู่ ย่อมถึงความสุขอัน