Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 24 หน้าที่ 400

เล่ม มมร. 24 หน้า 400 ข้อ 316 317 318
สม่ำเสมอ งดเว้นจากสิ่งที่มีโทษ พูดจริง ท่านมักขลิโคศาล จัดว่าเป็นผู้คงที่ ไม่ กระทำบาปโดยแท้. [๓๑๖] นิกเทพบุตร ได้กล่าวคาถานี้ในสำนักพระผู้มีพระภาคเจ้า ปรารภถึงท่านนิครนถ์ นาฏบุตร ต่อไปว่า ครูนิครนถ์ นาฏบุตร เป็นผู้เกลียด บาป มีปัญญารักษาตัว เห็นภัยในสงสาร เป็นผู้ระมัดระวังทั้ง ๔ ยาม บอกสิ่งที่ตน เห็นแล้วและฟังแล้ว น่าจะไม่ใช่ผู้หยาบช้า โดยแท้. [๓๑๗] อาโกฏกเทพบุตร ได้กล่าวคาถานี้ในสำนักพระผู้มีพระภาคเจ้า ปรารภถึงพวกเดียรถีย์ต่าง ๆ ต่อไปอีกว่า ท่านปกุธะกัจจายนะ ท่านนิครนถ์ นาฏบุตร และพวกท่านมักขลิโคศาล ท่านปูรณะกัสสปเหล่านี้ ล้วนแต่เป็น ศาสดาของหมู่ บรรลุผลแห่งสมณธรรม แล้ว ท่านเหล่านั้นคงเป็นผู้ไม่ไกลไปจาก สัตบุรุษแน่นอน. [๓๑๘] เวฏัมพรีเทพบุตร ได้กล่าวตอบอาโกฏกเทพบุตรด้วยคาถาว่า สุนัขจิ้งจอกสัตว์เลว ๆ ใคร่จะตีตน เสมอราชสีห์ แม้จะไม่ใช่สัตว์ขี้เรื้อน แต่ ก็มีบางคราวที่ทำตนเทียมราชสีห์ ครูของ หมู่เปลือยกาย พูดคำเท็จ มีมรรยาทน่า- รังเกียจ จะเทียบกับสัตบุรุษย่อมไม่ได้.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka