ท่านนิครนถ์ นาฏบุตร เป็นผู้กีดกันบาป

มีปัญญาเครื่องบริหาร เห็นภัยในสังสารวัฏ

เป็นผู้ระมัดระวังทั้ง ๔ ยาม ๑

เปิดเผยสิ่งที่ตนเห็นแล้วและฟังแล้ว

เป็นผู้ไม่หยาบช้าแน่นอน

{๓๑๗} ลำดับนั้น อาโกฏกเทพบุตรได้กล่าวคาถานี้ในสำนักของพระผู้มีพระภาค ปรารภพวกเดียรถีย์ต่าง ๆ ต่อไปอีกว่า

ท่านปกุธะ กัจจายนะ ท่านนิครนถ์ นาฏบุตร

ท่านมักขลิ โคศาล และท่านปูรณะ กัสสปะเหล่านี้

ล้วนแต่เป็นครูของหมู่คณะ บรรลุความเป็นสมณะ ๒

ท่านเหล่านั้นเป็นผู้ไม่ไกลจากสัตบุรุษแน่นอน

{๓๑๘} ลำดับนั้น เวฏัมพรีเทพบุตรได้กล่าวตอบอาโกฏกเทพบุตรด้วยคาถาว่า

ในกาลไหน ๆ สุนัขจิ้งจอกสัตว์เล็ก ๆ ชั้นเลว

จะแสดงจริตกริยาให้เสมอราชสีห์ไม่ได้เลย

ครูของหมู่คณะเป็นคนเปลือย มักพูดคำเท็จ

มีพฤติกรรมน่าระแวงสงสัย จะเทียบกับสัตบุรุษไม่ได้เลย

{๓๑๙} ลำดับนั้น มารผู้มีบาปเข้าสิงเวฏัมพรีเทพบุตรแล้ว ได้กล่าวคาถานี้ในสำนัก ของพระผู้มีพระภาคว่า

สัตว์เหล่าใดประกอบด้วยการกีดกันบาปด้วยตบะ

รักษาความสงบสงัด ติดอยู่ในรูป เพลิดเพลินในเทวโลก

สัตว์เหล่านั้น ชื่อว่าสั่งสอนโดยชอบเพื่อปรโลกโดยแท้

๑ ๔ ยาม หมายถึงส่วน ๔ เหล่านี้ คือ (๑) ห้ามน้ำเย็นทั้งปวง (๒) ประกอบด้วยการห้ามบาปทั้งปวง (๓) กำจัดบาปทั้งปวง (๔) ห้ามบาปทั้งปวงถูกต้อง (สํ.ส.อ. ๑/๑๑๑/๑๒๐, สํ.ฏีกา ๑/๑๑๑/๑๗๘, ดูเทียบ ที.สี. (แปล) ๙/๑๗๗/๕๘-๕๙)
๒ บรรลุความเป็นสมณะ หมายถึงบรรลุจุดหมายสูงสุดแห่งสมณธรรม (สํ.ส.อ. ๑/๑๑๑/๑๒๐)